ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ της Ε.Τ.Ε.Ρ

Δες το. Θα τους αφήσουμε;

2012-01-25T09:29:00.000+02:00

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΡΝΗΘΕΙ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

2012-01-24T21:04:00.002+02:00

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) δικαίωσε σήμερα δεκαεπτά εργαζόμενους της εταιρείας ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ οι οποία είχαν απολυθεί από την εταιρεία επειδή αρνήθηκαν να αποδεχθούν ως μονομερώς βλαπτική νέα (δεύτερη) μείωση του ωραρίου απασχόλησής τους και επομένως και των τακτικών αποδοχών τους. Πληρεξούσιος Δικηγόρος αιτούντων ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΠΑΤΑΡΗΣ.
Η Απόφαση (739/2012) είναι εξαιρετικά σημαντική :
Αφενός για τη διαμορφούμενη Νομολογία που αφορά στη δικαστική αξιολόγηση των νέων ευέλικτων σχέσεων εργασίας.
Τη δυνατότητα ελέγχου από τα Δικαστήρια και την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας μονομερών εργοδοτικών πρακτικών.
Νομικά ενδιαφέρουσα είναι η Απόφαση καθόσον κρίνει την ακυρότητα απολύσεων που έχουν λόγο την άρνηση αποδοχής μονομερών βλαπτικών μεταβολών ειδικά ως προς το ωράριο εργασίας καθώς και το ότι εξίσου μονομερή βλαπτική μεταβολή συνιστά η επιβολή από μειωμένο ωράριο (σε σχέση με το κανονικό) σε ακόμη περισσότερο μειωμένο (πιο λίγες ώρες απασχόλησης άρα και αποδοχές), πρακτική που υιοθετεί πλήθος επιχειρήσεων αυτή τη περίοδο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΠ. ΠΕΡΠΑΤΑΡΗΣ
Δικηγόρος Εργατολόγος
Σόλωνος 51 Αθήνα 106 72
Τηλ. 210-3645656 fax : 210-3645651
6944-429645
jimper@ath.forthnet.gr
www.perpataris.gr

Εσείς αγκαλιάστε το PSI. Εμείς τους φίλους μας...

2012-01-23T09:05:00.003+02:00

PSI: Μια απάτη που ψάχνει νομιμοποίηση

2012-01-15T23:24:00.001+02:00

του Γιάνη Βαρουφάκη

Εν αρχή ην η Απόλυτη Άρνηση. Αργότερα, η Άρνηση άρχισε να υποχωρεί κάτω από το βάρος της Πραγματικότητας. Υποχωρούσε όμως βασανιστικά αργά με αποτέλεσμα, όσο πέρναγε ο χρόνος, η Ελλάδα να απολέσει την όποια δυνατότητα είχε να ανακάμψει προτού να καούν πολλά «χλωρά» μαζί με τα «ξερά». Οι αντοχές της Άρνησης της Πραγματικότητας οδήγησαν στην μεταλαμπάδευση της Κρίσης σε όλη την ευρωζώνη, μετατρέποντας προβλήματα ρευστότητας σε πτωχεύσεις αρχικά στην Ιρλανδία, αργότερα στην Πορτογαλία κ.ο.κ. Ακόμα και σήμερα, η Άρνηση καλά κρατεί. Ίσως όμως το ελληνικό PSI να αποτελέσει τον προάγγελο του τέλους της. Αν όχι, είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς πως η ευρωζώνη θα επιβιώσει.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η Απόλυτη Άρνηση ξεκίνησε πριν δυο χρόνια με εκείνο το τριπλό Nein την εποχή που η ελληνική οικονομία μπήκε στην σκοτοδίνη του δημόσιου χρέους, της ύφεσης και της στάσης επενδύσεων: Nein στην διάσωση, nein σε σοβαρή μείωση επιτοκίων, nein στο κούρεμα (ή αναδιάρθρωση ή μερική στάση πληρωμών). [1] Μερικούς μήνες μετά, τον Μάη του 2010, όταν οι χρηματαγορές ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με την ασφυξία, ένα από τα τρία nein απεσύρθη: Το ελληνικό Μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση-βουνό (των €110 δις) ήταν γεγονός. Όμως τα άλλα δύο nein παρέμεναν: Τα επιτόκια παρέμειναν απαγορευτικά για το ελληνικό δημόσιο και, βέβαια, ούτε κουβέντα για κούρεμα του χρέους.

Μερικούς μήνες αργότερα, όταν έγινε πασιφανές ότι η ασθένεια είχε μεταφερθεί στο Σμαραγδένιο Νησί, καθ’ οδόν για την Ιβηρική Χερσόνησο, η Γερμανία αποφάσισε ότι ένα δεύτερο, από τα αρχικά τρία, nein έπρεπε να αποσυρθεί: Προβλέφθηκαν κουρέματα για το χρέος των «πεσόντων» κρατών –μελών που όμως αναβλήθηκαν μέχρι το προσωρινό ταμείο διάσωσης, το EFSF, να αντικατασταθεί από τον μόνιμο μηχανισμό, το ESM, το 2013. Πέρασαν άλλοι οκτώ μήνες έως ότου, τον Ιούλιο του 2011, φτάσαμε σε ένα νέο κομβικό σημείο: Το κούρεμα του ελληνικού χρέους ανακοινώθηκε, μόνο που του δόθηκε ένα νέο Οργουελιανό ακρώνυμο: PSI το ονόμασαν [2] ώστε να ακούγεται σαν κάτι που σκαρφίστηκαν οι ίδιοι οι ιδιώτες-δανειστές του ελληνικού κράτους.

Η κεντρική ιδέα ακουγόταν λογική: Γιατί να πρέπει να σηκώσουν το βάρος της διάσωσης του ελληνικού (και αργότερα του Ιρλανδικού, Πορτογαλικού κλπ δημοσίου) μόνον οι φορολογούμενοι των πλεονασματικών κρατών; Γιατί να μην αναλάβουν μέρος του βάρους και οι άπληστοι τραπεζίτες οι οποίοι τόσα χρόνια δάνειζαν με το αζημίωτο τα ανόητα κράτη (την ώρα που γνώριζαν καλά την επισφαλή κατάσταση των δημοσιονομικών τους); Πως αλλιώς θα τους δινόταν ένα μάθημα κι ένα κίνητρο την επόμενη φορά να προσέχουν σε ποιον δανείζουν; Αυτό το επιχείρημα ακουγόταν εύηχο στην Ομοσπονδιακή Βουλή του Βερολίνου, στο Παρίσι, στην Αθήνα ακόμα, οπουδήποτε υπήρχε ένα κοινό το οποίο με χαρά άκουγε λόγια που υπόσχονταν μια κάποια τιμωρία των τραπεζών οι οποίες με την αλόγιστη συμπεριφορά τους, τόσα χρόνια, διακινδύνευσαν το βιοτικό επίπεδο των αναπτυγμένων χωρών δανείζοντας με χρήμα τοξικό, χωρίς ειρμό και μέτρο, τόσο τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα.

Αλίμονο όμως, στην Εποχή της Τραπεζοκρατίας [3], ακόμα και ένα «βαθύ» κούρεμα των χρεών προς τις τράπεζες μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί επικερδές για τα πιο σκοτεινά και απεχθή μέρη του αχαλίνωτου τραπεζικού και παρατραπεζικού συστήματος. Πράγματι, μόλις ανακοινώθηκε το ελληνικό PSI τον Ιούλιο του 2011, το σκιώδες τραπεζικό σύστημα (τα hedge funds, τα λεγόμενα «οχήματα ειδικού σκοπού» ή special vehicles κλπ) έζησαν στιγμές μεγάλης δόξας. Πως; Αγόρασαν μαζικά ελληνικά ομόλογα, σε τιμές εξευτελιστικές, δηλαδή στο 30% της ονομαστικής τους αξίας, με σκοπό να τα ανταλλάξουν με νέα ελληνικά ομόλογα (του Αγγλικού δικαίου όμως) τα οποία, παρά την πολύ πιο μακρά διάρκειά τους, προβλεπόταν να έχουν (διαχρονική) αξία πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που κατέβαλαν για να αγοράσουν τα παλαιά. Επρόκειτο για ένα ιδιαίτερα επικερδές (για τους ιδιώτες)… κούρεμα! Να γιατί τελικά η Συμφωνία της 21ης Ιουλίου ήταν μια τρύπα στο νερό και το πρώτο PSI ναυάγησε: Από τη μία το ελληνικό δημόσιο δεν θα είχε κανένα κέρδος (και μόνο τα hedge funds θα έκαναν πάρτι) ενώ από την άλλη η ύφεση πήρε νέα τροπή πολύ γρήγορα και μάλιστα τόσο ειδεχθή που εντός του καλοκαιριού οι ηγέτες μας αναγκάστηκαν, εν μέσω των διακοπών τους, να παραδεχθούν ότι η «λύση» του Ιουλίου δεν ήταν παρά επιδείνωση του προβλήματος.

Το περασμένο φθινόπωρο, λοιπόν, οι πεφωτισμένοι ηγέτες μας αναγκάστηκαν να βρουν μια νέα «οριστική λύση». Έκατσαν και σκέφτηκαν ότι τελικά χρειάζεται ένα ακόμα βαθύτερο κούρεμα, έτσι ώστε και να μην ανταμειφθούν τα hedge funds και το ελληνικό δημόσιο να ανακουφιστεί από ένα σημαντικό μέρος του χρέους. Έτσι γεννήθηκε το δεύτερο PSI, το PSI Mk2. Πρώτο θύμα του PSI Mk2 ήταν, ως γνωστόν, ο Γιώργος Παπανδρέου ο οποίος φάνηκε ανίκανος να το προωθήσει, έχοντας ήδη σπαταλήσει την προηγούμενη διετία ό,τι πολιτικό κεφάλαιο είχε. Ο αντικαταστάτης του, που παρεμπιπτόντως έως και τρεις μέρες πριν την πρωθυπουργοποίησή του διερρήγνυε τα ιμάτιά του ότι το PSI δεν είναι «ούτε αναγκαίο ούτε και επιθυμητό», ανέλαβε την μετατροπή του PSI Mk2 ως τον νέο εθνικό στόχο, ως τον φάρο που θα οδηγήσει την χώρα από την πυκνή ομίχλη της Κρίσης, ως τον λόγο για τον οποίο πρέπει να τον εμπιστευτούμε, να τον στηρίξουμε, να τον δοξάσουμε.

Επί της ουσίας, το PSI Mk 2 προέβλεπε το εντυπωσιακό κούρεμα του 50% στην ονομαστική αξία των ομολόγων που κατέχουν οι τράπεζες και οι παρατράπεζες (όχι όμως και η ΕΚΤ). Προέβλεπε μάλιστα την αντικατάσταση των παλαιών ομολόγων με νέα ομόλογα μισής ονομαστικής αξίας και πολύ μακρύτερης διάρκειας. Αυτό σημαίνει ότι, δεδομένου ότι τα επιτόκια των νέων ομολόγων δεν θα ξεπερνούσαν το 5% με 6%, η διαχρονική αξία των νέων ομολόγων (που θα αντικαταστούσαν τα παλαιά) δεν θα ξεπερνούσε το 40% των παλαιών. Με απλά λόγια, οι ομολογιούχοι του ελληνικού δημοσίου θα αποδέχονταν, και μάλιστα εθελοντικά, να χάσουν 60 λεπτά για κάθε ένα ευρώ χρέους. Γιατί εθελοντικά; Από την μεριά της ΕΕ, η εθελοντική φύση του κουρέματος επιβλήθηκε ώστε να μην πυροδοτηθούν τα ασφάλιστρα CDS που έχουν εκδώσει άλλες ευρωπαϊκές τράπεζες σε περίπτωση υποχρεωτικού κουρέματος (κάτι που θα έβαζε σε δύσκολη θέση τις τράπεζες-εκδότες των CDS). Από την μεριά των τραπεζιτών, αποδέχθηκαν τον χαρακτηρισμό του κουρέματος ως εθελοντικού γιατί απειλήθηκαν με πλήρη στάση πληρωμών. [Έτσι κι αλλιώς, οι πιο πολλοί εξ αυτών (με εξαίρεση της ελληνικές τράπεζες, οι οποίες όμως επιβιώνουν από την «γενναιοδωρία» της ΕΚΤ) είχαν αγοράσει αυτά τα ομόλογα κοψοτιμής…]

Η βασική αρχή της Πτωχοτραπεζοκρατίας είναι: Ουδέν κακόν αμιγές τεράστιων κερδών. Ακόμα και την στιγμή που αντιμετωπίζουν ένα βαθύ κούρεμα, οι επιτήδειοι βρίσκουν κάτι που τους κάνει να χαμογελούν πλατιά. Στην περίπτωση του PSI Mk 2, τα χαμόγελά τους εξηγούνται από δύο λόγους: Πρώτον, όπως είναι γνωστό, οι περισσότεροι των εναπομεινάντων ομολογιούχων τα αγόρασαν περίπου στο 30% της αξίας τους. Εάν το PSI Mk2 επιφέρει ένα κούρεμα μικρότερο του 70%, και πάλι κερδισμένοι είναι. Δεύτερον, οι διευθύνοντες των παρατραπεζών (των hedge funds και των ειδικών οχημάτων που έχουν ιδρύσει στο σκοτάδι οι μεγάλες τράπεζες) είχαν μια νέα φαεινή ιδέα: Δεδομένης της πρεμούρας της ΕΕ να αποτραπεί η πυροδότηση των CDS, και για αυτό να χαρακτηριστεί τα κούρεμα εθελοντικό, τι σταματά τα hedge funds να αγοράσουν κι άλλα ελληνικά ομόλογα και να πουν «Κύριοι εμείς δεν δεχόμαστε το κούρεμα εθελοντικά. Αν θέλετε να μας κουρέψετε, κάντε το. Όμως τότε, καθώς θα μας κουρέψετε υποχρεωτικά, θα καταφύγουμε στο ISDA, στα δικαστήρια αν χρειαστεί, ζητώντας την πυροδότηση των CDS”;

Ήδη, ένα μεγάλο hedge fund αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση δηλώνοντας ότι θα κάνει ακριβώς αυτό: Θα εκκινήσει δικαστική διαδικασία για να πάρει το 100% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Πρόκειται βέβαια για κίνηση τακτικής που στόχο έχει να εκβιάσει ένα πολύ μικρότερο κούρεμα που θα τους αποφέρει μεγάλα κέρδη (δεδομένου ότι έχουν αγοράσει πάμφθηνα τα ελληνικά ομόλογα). Ένα είναι σίγουρο: Όσο η ΕΕ επιμένει στο εθελοντικό κούρεμα, στο PSI, την διαπραγματευτική ισχύ την έχει το παρατραπεζικό, σκιώδες χρηματοπιστωτικό, σύστημα.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι δεν θα έχουμε σύντομα μια φανφαρόνικη ανακοίνωση κάποιας συμφωνίας ελληνικής κυβέρνησης και τραπεζιτών για το PSI Mk2. Είναι πολύ πιθανόν να έχουμε. Δεν θα σημαίνει όμως τίποτα αξιόλογο στην πράξη. Για να το πω απλά, το PSI Mk2 είναι ήδη, επί της ουσίας, νεκρό γράμμα – ακριβώς όπως ήταν και το PSI Mk1. Τα καμώματα των παρατραπεζών (πίσω από τις οποίες κρύβονται και πολλές μεγάλες τράπεζες), συν η προβλέψιμη χειροτέρευση της ελληνικής οικονομίας, έχουν εξασφαλίσει την αποτυχία του νέου «σταθεροποιητικού» προγράμματος το οποίο, όπως η κυβέρνηση παραδέχεται, στηρίχθηκε στο… PSI Mk 2.

Τις επόμενες μέρες, οι διαπραγματεύσεις μπορεί να συνεχιστούν κανονικά, η ανακοίνωση της συμφωνίας να γίνει με τυμπανοκρουσίες, όμως, στην πραγματικότητα, ο στόχος της μείωσης (μέσω του PSI Mk 2) του δημόσιου χρέους μας, έως το 2020, στο 120% του ΑΕΠ είναι απολύτως άπιαστος. Κι αν δεν με πιστεύετε, ότι η όλη ιστορία με το PSI απέτυχε παταγωδώς, θυμηθείτε πως την 9η Δεκεμβρίου η ΕΕ αποφάσισε ότι τέρμα τα PSI – ότι το δικό μας θα είναι το τελευταίο. Λάθος ήταν και πέρασε. Έλα όμως που εδώ, στην πιο δοκιμαζόμενη χώρα, ακόμα μας το παρουσιάζουν ως την βασική στρατηγική εξόδου από την Κρίση!

Και τώρα;

Η χρονιά ξεκίνησε με μια ενδιαφέρουσα και αξιοπρόσεκτη παρέμβαση από τον Αθανάσιο Ορφανίδη, τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και μέλους του Συμβουλίου της ΕΚΤ. Σε επιστολή που δημοσιεύτηκε στους Financial Times της 5ης Ιανουαρίου, ο κ. Ορφανίδης έγραψε: «Οι αγορές δημόσιου χρέους βασίζονται στην εμπιστοσύνη», ουσιαστικά ασκώντας κριτική στους πολιτικούς ηγέτες της ευρωζώνης αναφερόμενος σε μια «…συλλογική αποτυχία των διαμορφωτών της πολιτικής της ευρωζώνης.» Έως εδώ πολύ όμορφα. Όσο για το PSI, ο κ. Ορφανίδης επανέλαβε αυτό που πολλοί λένε: Σηματοδότησε στους επενδυτές, ιδίως στους εκτός Ευρώπης, ότι «το δημόσιο χρέος της ευρωζώνης δεν πρέπει πλέον να θεωρείται ασφαλές και πως δεν υπάρχει πλέον η σιγουριά πως θα αποπληρωθεί στο ακέραιο». Όπως έχω επανειλημμένα γράψει στο protagon.gr από τότε που ανακοινώθηκε τον περασμένο Ιούλιο το πρώτο PSI, έτσι και ο κ. Ορφανίδης θεωρεί πως το ελληνικό PSI αντί να τιμωρεί τους πιο «ένοχους» του τραπεζικού συστήματος, τις παρατράπεζες και τις τράπεζες που κρύβονται πίσω τους, τους έδωσε πάτημα να επιδοθούν σε νέες κερδοσκοπικές περιπέτειες. [Και εκείνος αναφέρει πως τα διάφορα funds αγόρασαν ελληνικά ομόλογα μεταξύ 35 και 40 λεπτών το ευρώ και τώρα επιμένουν να τηρηθούν συμφωνίες που θα τους αποφέρουν θεαματικά κέρδη.]

Βέβαια, οι κακεντρεχείς θα πουν, και ίσως να έχουν δίκιο, ότι ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου είναι λογικό να καταφέρεται εναντίον του PSI, του οποιουδήποτε κουρέματος του ελληνικού δημόσιου χρέους, καθώς οι κυπριακές ιδιωτικές τράπεζες κινδυνεύουν να βουλιάξουν από τα ελληνικά ομόλογα τα οποία, αν κουρευτούν βάναυσα, θα τις οδηγήσουν στα πρόθυρα της πτώχευσης. Παρόλο που έχει μια βάση το επιχείρημα αυτό, δεν είναι αυτός ο λόγος που η άποψη του κ. Ορφανίδη πάσχει. Πάσχει επειδή ο κ. Ορφανίδης κάνει το ίδιο λάθος που κάνουν τα τελευταία δύο χρόνια η κα Merkel, ο κ. Sarkozy και, βεβαίως, η ελληνική κυβέρνηση: Θεωρούν πως το πρόβλημα με το ελληνικό δημόσιο χρέος μπορεί να αντιμετωπιστεί ανεξάρτητα από (α) την βαθειά κρίση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, και (β) το πρόβλημα χρέους των υπόλοιπων χωρών της ευρωζώνης. Η αλήθεια όμως είναι ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εκτός μιας συνολικής λύσης στο πλαίσιο της οποίας να αντιμετωπίζονται τα (α) και (β) και που αντιμετωπίζει την ύφεση που πλήττει πλέον ολόκληρη της Ευρώπη.

Το βασικό αποδεικτικό στοιχείο του περιορισμένου οπτικού πεδίου του κ. Ορφανίδη, που εξ αιτίας του μειώνεται το ειδικό βάρος της (κατά τα άλλα εύλογης) κριτικής που ασκεί στο ελληνικό PSI, είναι η εναλλακτική λύση που προτείνει: Η Ελλάδα, λέει στην επιστολή του ο κ. Ορφανίδης, αντί για PSI χρειάζεται νέα 30ετή δάνεια με επιτόκιο 3%. Το πρόβλημα με την σκέψη αυτή είναι ότι, όπως έγραψα πιο πάνω, δεν λαμβάνει υπ’ όψη την συστημικότητα της Κρίσης. Π.χ. δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς πως θα μπορούσε η Ευρώπη να συναινέσει σε 30ετή δάνεια με 3% επιτόκιο για την Ελλάδα χωρίς παράλληλα να χορηγούνται αντίστοιχα δάνεια στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία, ακόμα και στο Βέλγιο. Και δεν είναι δυνατόν να λείπει η πρόβλεψη επανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών που χρειάζονται τουλάχιστον μισό τρις ευρώ (όχι σε δάνεια από την ΕΚΤ αλλά σε νέα κεφάλαια). Οπότε το ερώτημα τίθεται; Που θα βρεθούν τα περίπου τρία τρις που χρειάζονται για αυτόν τον σκοπό; Ο κ. Ορφανίδης δεν απαντά αλλά, με την σιωπή του, αφήνει να εννοηθεί πως θα βρεθούν με την έκδοση ευρωομολόγου. Καθώς, από αυτές τις σελίδες, επιχειρηματολογώ υπέρ της έκδοσης ευρωομολόγου πολύ, πολύ καιρό, δεν θα διαφωνήσω. Όμως το ερώτημα τίθεται εκ νέου: Τι είδους ευρωομόλογα θέλουμε;

Πώς η αποτυχία του PSI ξαναφέρνει στο προσκήνιο την πρότασή μας

Καταλήγουμε, λοιπόν, στο κοινό συμπέρασμα (τουλάχιστον ο κ. Ορφανίδης και ο υπογράφων) ότι αντί για PSI και πράσινα άλογα, η ευρωζώνη χρειάζεται ευρωομόλογα εδώ και τώρα. Τι είδους όμως; Σίγουρα δεν θέλουμε ευρωομόλογα που θα εκδίδουν από κοινού τα κράτη-μέλη (jointly and severally issued eurobonds, όπως αναφέρονται διεθνώς). Γιατί; Για τους λόγους που θα σας εξηγήσει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον η κα Merkel: επειδή τέτοιου είδους ευρωομόλογα, καθώς θα τα εγγυάται και η Γερμανία αλλά και η Ελλάδα, θα έχουν επιτόκια μεταξύ των γερμανικών και των ελληνικών – δηλαδή επιτόκια τα οποία θα είναι πολύ υψηλά για την Γερμανία και όχι αρκετά χαμηλά για την Ελλάδα.

Τι εναλλακτική υπάρχει; Μία εναλλακτική θα ήταν να είχαμε, όπως οι ΗΠΑ, ένα Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών, το οποίο θα εξέδιδε ευρωομόλογα εκ μέρους της ευρωζώνης και χωρίς εγγυήσεις από τα κράτη-μέλη. Τέτοιο υπουργείο ούτε έχουμε ούτε και μπορούμε να αποκτήσουμε στο χρονικό διάστημα που μένει πριν την τελική κατάρρευση της ευρωζώνης. Οπότε; Οπότε μένει η λύση που προτείνουμε σχεδόν δύο χρόνια με τον Stuart Holland: Έκδοση ευρωομολόγων από την ΕΚΤ, χωρίς την παραμικρή εγγύηση για αυτά από την Γερμανία ή οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος. (Βλ. εδώ για την παρουσίαση της (δεύτερης έκδοσης της) πρότασης αυτής στο protagon, εδώ για την αγγλική έκδοση και εδώ για μια αντιπαράθεση επ’ αυτής με τον κ. Α. Κούτρα.)

Εναλλακτικές προτάσεις υπάρχουν βέβαια και άλλες. [3] Όμως, σε τελική ανάλυση, η μόνη που μπορεί (κατά την γνώμη μου) να αποτελέσει συνολική λύση (όπως απαιτεί η συστημικότητα της Κρίσης) δεν μπορεί παρά να προβλέπει έκδοση ομολόγων, εκ μέρους της ευρωζώνης στο σύνολό της, από την ΕΚΤ, ομόλογα τις αποπληρωμές των οποίων βεβαίως θα αναλάβουν τα κράτη-μέλη αλλά με τα χαμηλά επιτόκια που μόνο η ΕΚΤ μπορεί να εξασφαλίσει.

Επίλογος

Το ελληνικό PSI εξ αρχής ήταν ένα λάθος σε αναζήτηση εκλογίκευσης και πολιτικής νομιμοποίησης. Έδωσε, από τον περασμένο Ιούλιο, πεδίο δράσης λαμπρό στο παρατραπεζικό σύστημα εις βάρος της Ελλάδας και της Ευρώπης, υποβοηθώντας την Κρίση να εξαπλωθεί πιο βίαια και σε μεγαλύτερο πλάτος και βάθος.

Το ερώτημα είναι: Τι εναλλακτική υπάρχει; Θεωρώ ότι η πρότασή μας για ομόλογα έκδοσης της ΕΚΤ εξακολουθεί να αποτελεί την βάση της μοναδικής ευκαιρίας που έχει τόσο η Ελλάδα όσο και η ευρωζώνη να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την Κρίση.

Πρόσφατα, είχα μια συζήτηση με στέλεχος της Goldman Sachs. Ξαφνιάστηκα, και σας ομολογώ ότι ένιωσα άβολα, όταν τον άκουσα να μου λέει ότι συμφωνεί με την πρότασή μας. Με τον γνωστό κυνισμό που αποτελεί άλλωστε σήμα κατατεθέν της εταιρείας του, πρόσθεσε το εξής ενδιαφέρον επιχείρημα: «Σε τελική ανάλυση, η λύση που προτείνετε θα εφαρμοστεί θέλουν δεν θέλουν. Όταν η ΕΚΤ θα έχει επωμιστεί, λίγο-λίγο, πολλά ομόλογα-σκουπίδια [σημ. αναφερόταν στα ελληνικά, ιρλανδικά, ιταλικά κ.ο.κ. ομόλογα], για να πάρει κι άλλα θα αναγκαστεί να δανειστεί ώστε να συνεχίσει να τα αγοράζει [σημ. εδώ εννοούσε ότι η Γερμανία δεν θα την άφηνε να τυπώνει κι άλλο χρήμα]. Μόλις αυτός ο δανεισμός επισημοποιηθεί, τα ευρωομόλογα έκδοσης ΕΚΤ που προτείνετε θα είναι γεγονός και, σύντομα, η ΕΚΤ θα ζητήσει από τα κράτη-μέλη τα οποία βοηθά αγοράζοντας τα ομόλογά τους δεύτερο χέρι να αρχίσουν να τα εξυπηρετούν, να τα αποπληρώνουν.» Όπως έλεγε και ο Marlow, ο Μεφιστοφελής έχει τις καλύτερες μελωδίες…

[Για μια αγγλική έκδοση του πιο πάνω άρθρου πατήστε εδώ.]

Σημειώσεις

[1] Υπήρχε κι ένα τέταρτο nein το οποίο όμως ποτέ δεν αρθρώθηκε το 2010: Nein στην έξοδο από την ευρωζώνη.

[2] Private Sector Initiative/Participation/Involvement

[3] Εδώ αναφέρομαι στο ιδιόμορφο καθεστώς που γέννησε το Κραχ του 2008 στο οποίο την μέγιστη εξουσία επί των πλεονασμάτων που παράγονται την έχουν οι τραπεζίτες με τις μεγαλύτερες ζημίες. Βλ. το Λεξιλόγιο Κρίσης μου (Εκδόσεις Ποταμός) ή το βασικό επιχείρημα στο αγγλικό βιβλίο μου Global Minotaur.

[4] Μια πρόσφατη τέτοια πρόταση παρουσιάστηκε από τον κ. Γιώργο Ζεστό σε άρθρο του στην Καθημερινή: Η Ελλάδα θα μπορούσε να εκδίδει ομόλογα με εγγυήσεις της ΕΚΤ πληρώνοντας στην ΕΚΤ ένα μικρό ασφάλιστρο. Έχει ενδιαφέρον να προσέξουμε ότι η πρόταση Ζεστού έχει πολλά κοινά με την δική μας πρόταση. Η ιδέα του κ. Ζεστού είναι να εγγυάται στους επενδυτές η ΕΚΤ την αποπληρωμή των ομολόγων των κρατών-μελών. Η διαφορά είναι ότι η δική μας πρόταση (i) δίνει περισσότερες εγγυήσεις στην ΕΚΤ ότι τα κράτη-μέλη θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους (καθώς οι αποπληρωμές των κρατών γίνονται κατ’ ευθείαν προς την ΕΚΤ, με τα δάνεια αυτά να έχουν προτεραιότητα αποπληρωμής σε σχέση με όλα τα άλλα) και (ii) είναι ελκυστικότερη για τους ξένους (ιδίως τους εξ Ασίας) επενδυτές οι οποίοι σίγουρα προτιμούν να αγοράζουν ομόλογα έκδοσης της ΕΚΤ παρά του ελληνικού δημοσίου (κι ας τα εγγυάται η ΕΚΤ).

Πηγή

Κείμενο "(Εξ)αλλων συντακτών του Βήματος" για συνέλευση Βήματος

2012-01-10T18:51:00.001+02:00

Κείμενο "(Εξ)αλλων συντακτών του Βήματος", ενόψει της συνέλευσης του Βήματος

Συνάδελφοι, συναδέλφισες,

Στα χρόνια του μεγάλου πάρτι, όταν το κρατικό και ιδιωτικό διαφημιστικό -και όχι μόνο- χρήμα πλημμύριζε τα μίντια, κάνοντας πλούσιους και διάσημους τους πιο επιδέξιους φελλούς, και η μία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου διαδεχόταν την άλλη, εμείς μείναμε απ΄εξω. Η δεξίωση ήταν «πριβέ»: τα μερίσματα ήταν μετρημένα, δεν είχε για όλους. Στον χορό των δισεκατομμυρίων, των Καγιέν και των εξωτικών θερέτρων δεν προσκληθήκαμε: αντίθετα, συνεχίσαμε να λαμβάνουμε «παγωμένες» αμοιβές, στα όρια των συμβάσεων μας. Σήμερα, που το πανηγυράκι της διαπλοκής τους καταρρέει, παρασύροντας στον όλεθρο μια ολόκληρη χώρα, τα μεγάλα αφεντικά και οι παρατρεχάμενοι επιστάτες τους επέστρεψαν από τις χειμερινές τους διακοπές -στην περίπτωση του αφεντικού μας, από τη βίλα του στις γαλλικές Άλπεις- αποφασισμένοι να κλέψουν από τον καθένα μας τα δύο-τρία κατοστάρικα που κρατούν ακόμη εμάς και τις οικογένειες μας λίγους πόντους πάνω από την επιφάνεια του νερού. Και έχουν το θράσος να ζητούν από εμάς να πληρώσουμε τα σπασμένα, απειλώντας μας μάλιστα με νέο γύρο απολύσεων και με ξαφνικά λουκέτα στα μαγαζιά «τους».

Εμείς, οι δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί του ΔΟΛ, είπαμε ΟΧΙ στην οριζόντια περικοπή μισθών, όχι μόνο γιατί είναι κατάφωρα άδικη για τους λιγότερο προνομιούχους από εμάς, πολλοί από τους όποιους ήδη αντιμετωπίζουμε πρόβλημα επιβίωσης, αλλά και διότι γνωρίζουμε ότι τα όποια έσοδα της επιχείρησης θα κατευθυνθούν ξανά στις «μαύρες τρύπες» της επιχείρησης: τα υπέρογκα επιμίσθια των ντε φάκτο αποτυχημένων στελεχών (αν είναι τόσο επιτυχημένοι, γιατί η ναυαρχίδα των ΜΜΕ βρίσκεται σε αυτή την οικτρή οικονομική κατάσταση;), και βέβαια τις εξωφρενικά υψηλές αποζημιώσεις «συναδέλφων» όπως ο Καψής, που πήρε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να γίνει από διευθυντής υπουργός, ο Τσίμας, που εξακολουθεί να παίρνει δέκα χιλιάρικα το μήνα στο MEGA, και ο Τσαλαπάτης, που χρόνια τώρα υπηρετεί πιστά την εργοδοτική γραμμή από την καρδιά της ΕΣΗΕΑ. Αλλά, βέβαια, επαγγελματίες πολυθεσίτες συνδικαλιστές σαν τον Τσαλαπάτη δεν είναι «έξαλλοι», αλλά...«υπερασπιστές των θεσμών»!

Η πρωτοφανής, διασωματειακή μας αντίσταση στην προσπάθεια εκβιαστικής επιβολής ατομικών συμβάσεων, στον ΔΟΛ και αλλού, είναι φανερό πως τρόμαξε τους τρομοκράτες, αναγκάζοντάς τους να καταφύγουν σε σκαστές παρανομίες. Περιτριγυρισμένοι καθώς είναι από επαγγελματίες yes-men και women, συνηθισμένοι να ελέγχουν πλήρως τα συνδικαλιστικά μας σωματεία με τους εγκάθετους υπαλλήλους τους, δεν είχαν συνηθίσει στα μεγάλα «όχι» από την βάση- ούτε σε εφόδους του ΣΕΠΕ στον θαυμαστό κόσμο του κ.Πεφάνη. Κι εμείς, κακά τα ψέματα, φωνάξαμε τον τελευταίο μήνα όλοι μαζί ένα μεγάλο ΟΧΙ σε εκείνους που, από την ασφάλεια των παχυλών επιμισθίων, της πολυθεσίας και της διαπλοκής με τους εκάστοτε εξουσιαστές, μας εκβιάζουν για να πληρώσουμε εμείς τον λογαριασμό - ώστε να διατηρήσουν τα όποια προνόμια τους, χωρίς να δώσουν καμιά εξήγηση για τα ως τώρα αμαρτωλά πεπραγμένα τους. Νομίζουν, οι καημένοι, πως θα παραμείνουν ομοτράπεζοι της εξουσίας: δεν βλέπουν ότι η κοινωνία τους φτύνει στα μούτρα, μαζί με τους πολιτικούς τους πάτρωνες...

Πανικόβλητοι, οι επιστάτες μας κλιμάκωσαν τις απειλές: στο ΒΗΜΑ, αίφνης, κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες ένα χαρτί που προτείνει, λέει, να δεχτούμε τις οριζόντιες μειώσεις με αντάλλαγμα ένα αόριστο μορατόριουμ απολύσεων. Τιτλοφορείται, μάλιστα, «πρόταση των συντακτών», ενώ είναι ξεκάθαρα μια εκβιαστική «πρόταση των αρχισυντακτών», και μάλιστα όχι αυθόρμητη: προηγήθηκε, για τους γνωρίζοντες, σχετικό τελεσίγραφο του εκδότη, σε κλειστή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στον 6ο όροφο, το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης... Γιατί, ως γνωστόν, ο δρόμος προς την κόλαση -και ως ων ούπω προς το λογιστήριο, για πολλούς από εμάς- είναι στρωμένος με καλές προθέσεις! Λες και δεν γνωρίζουν, δημοσιογράφοι άνθρωποι, τι συνέβη στα άλλα μαγαζιά όπου οι συνάδελφοι υπέγραψαν ατομικές, είδαν σιωπηροί τους «ανυπάκουους» συναδέλφους τους να απολύονται, και τώρα πιέζονται να υπογράψουν νέες μειώσεις, που φυσικά κι αυτές δεν θα είναι οι τελευταίες.

Για να τελειώνουμε:

Δεν δεχόμαστε καμιά οριζόντια μείωση. Οι συλλογικές συμβάσεις είναι η κόκκινη γραμμή μας. Ήδη τα εισοδήματα μας έχουν κουτσουρευτεί κατά 30% από χαράτσια και μνημόνια. Αν τα αφεντικά επιμένουν να μην υπογράφουν ΣΣΕ και να συμπεριφέρονται σαν γκάγκστερ, θα έχουν ανάλογη αντιμετώπιση και από εμάς. Υπάρχει, άλλωστε, πάντα και ο δρόμος της δικαιοσύνης (ασφαλιστικά μέτρα) και βέβαια της Επιτροπής Διαιτησίας.
Αφού το «μαγαζί» θέλει λεφτά και οι μέτοχοι δεν είναι διατεθειμένοι να βάλουν από την τσέπη τους, ας κόψουν προοδευτικά τις έξτρα αμοιβές των στελεχών τους, που ο ίδιος ο Ψυχάρης παραδέχτηκε δημόσια πως στον ΔΟΛ αγγίζουν τα 12 εκατομμύρια ευρώ ετησίως! Τα μισά να τους κόψει, θα βγάλει τα 6 εκατομμύρια που όπως λέει χρειάζεται για να βγάλει τη χρονιά. Και κανείς τους δεν θα πεινάσει, όπως θα πεινάσουν ορισμένοι συνάδελφοι μας με τις τωρινές οριζόντιες μειώσεις.
Αν νοιάζονται όλοι αυτοί για την αληθινή δημοσιογραφία, όπως λένε και γράφουν, ας χτυπήσουν πρώτοι μαζί με τα σωματεία μας την πολυθεσία. Δεν είναι δυνατόν σε έναν κλάδο που σαρώνεται από την ανεργία κάποιοι «συνάδελφοι» να διατηρούν πολλαπλές θέσεις εργασίας και γραφεία τύπου. Ας το καταλάβουν και μόνοι τους ορισμένοι πως δεν γίνεται να συνεχίζουν να προκαλούν ατιμωρητί.
Να ξεκαθαρίσει άμεσα το πεδίο της μαύρης, ανασφάλιστης ή με ΔΠΥ εργασίας, που έχει μετατρέψει τον κλάδο μας σε εργασιακό μεσαίωνα πολλών ταχυτήτων. Ας αναλογιστούν επιτέλους κάποιοι παλιοί συνάδελφοι που παίζουν βολικά τα παιχνίδια των αφεντικών πως, χωρίς τις εισφορές των νέων συναδέλφων όχι παχιά σύνταξη δεν θα δουν, αλλά ούτε λέπι... Εκτός εάν νομίζουν ότι θα τους ανταμείψει το αφεντικό από τη τσέπη του.

Οι (Εξ)αλλοι συντάκτες του Βήματος

http://etovima.blogspot.com/2012/01/blog-post_09.html

Αριστερά αφεντικά ή όπως NOVA SPORT FM...

2011-12-25T01:58:00.001+02:00

Επειδή προχθές στην Ευελπίδων που δικαζόμασταν ΕΤΕΡ, ΕΣΗΕΑ και ΕΠΗΕΑ για την απεργία στον ραδιοσταθμό NOVA SPORT FM οι εργοδότες είπαν ότι το συγκρότημά τους εμφορείται από φιλεργατικό πνεύμα και όλα εκεί είναι καλά και η τρομοκρατία προς τους εργαζόμενους δεν υπάρχει και δεν τους υποχρεώνουν να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις με μειώσεις μισθών και ότι οι εργαζόμενοι από μόνοι τους σκέφτονται το καλό των αφεντικών και σφάζονται γι αυτό, ας τους φρεσκάρουμε λίγο την μνήμη τους με άρθρα παλαιότερα που αλιεύσαμε:

ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΜΟΡΦΩΘΗΝ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙΚΟΠΑΣ...

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Ανοιχτή επιστολή προς τους εργαζόμενους στον Τύπο του δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου, που απολύθηκε από τη Sport Day επειδή δεν προσυπέγραψε τη μισθολογική μείωση του 25%:

“Μωρέ, μπράβο ταχύτητα... Ήταν Τρίτη 28 Ιουνίου, όταν ήλθε η σειρά μου να κληθώ στο γραφείο του εκτελεστικού διευθυντή της «Sport Day» Γιώργου Δήμα για να απαντήσω εάν αποδεχόμουν την - πασίγνωστη πλέον- αξίωση της διοίκησης της εταιρείας: μείωση κατά 25% στις μεικτές αποδοχές όλων των εργαζομένων στην εφημερίδα. Ήταν Παρασκευή 15 Ιουλίου, όταν κλήθηκα πάλι στον ίδιο όροφο του κτιρίου στο οποίο στεγάζεται η Sport Day, αλλά σε άλλο γραφείο: στο Λογιστήριο, για να διεκπεραιωθούν τα της απόλυσής μου.

Κομίζει πάντως και μια «ευχάριστη» διαπίστωση η ταχύτητα, με την οποία η εργοδοσία της Sport Day φρόντισε να ... τιμωρηθώ παραδειγματικά για την άρνησή μου να αποδεχθώ αυτό το «μείον 25%», που εν προκειμένω θα σήμαινε και «μείον 25%» από όσα προβλέπει η συλλογική σύμβαση (ναι, ξέρω, «κακή» και ... ντεμοντέ λέξη στις ημέρες μας) ως ελάχιστη αμοιβή για τους δημοσιογράφους με τη δική μου επαγγελματική «ηλικία». Ποιο είναι αυτό το «θετικό» συμπέρασμα; Πώς από το «δεν υπάρχει σάλιο» ενίοτε μπορεί η ... μπίλια να επιστρέφει στο «λεφτά υπάρχουν». Πάντοτε βρίσκονται «μπικικίνια», αρκεί να προορίζονται για «ιερό σκοπό»: για απολύσεις και συνακόλουθες αποζημιώσεις...

Η εξέλιξη...

Η ταχύτητα πάντως χαρακτήρισε συνολικά τις εξελίξεις στο εργασιακό «τερέν» της Sport Day, από το φθινόπωρο του 2010 μέχρι σήμερα. Πρώτη πράξη- η «φθινοπωρινή»: προς αποφυγή απολύσεων, η εργοδοσία ζήτησε να γίνουν αποδεκτές ορισμένες περικοπές σε μισθούς που κινούνταν πάνω από τη συλλογική σύμβαση. Περικοπές της τάξης του 10% - 15%, όχι επί του συνόλου των μισθών, αλλά επί των ποσών που υπερέβαιναν τα οριζόμενα από τη σύμβαση επίπεδα. Σεμνό «ψαλίδι», ανεκτό. Έγινε αποδεκτό από τους εργαζόμενους για να μη χαθούν θέσεις εργασίας. Η εργοδοσία άλλωστε είχε την «έξωθεν καλή μαρτυρία»- έως τότε ήταν κατά κανόνα «ΟΚ» στις υποχρεώσεις της απέναντι στο προσωπικό της εφημερίδας.

Τι ακολούθησε; Μια ... εαρινή σύναξη χαρτιών απόλυσης! Κατά το δίμηνο Απριλίου - Μαΐου 2011 απολύθηκαν 10 άνθρωποι, δηλαδή πάνω από το 10% του συνολικού προσωπικού της εφημερίδας! Πώς το έλεγε ο Αϊνστάιν; «Δεν προλαβαίνω να σκεφθώ το μέλλον, διότι έρχεται πολύ γρήγορα». Πού να δείτε πόσο γρήγορα έρχεται το ζοφερό μέλλον!... Η επόμενη πράξη «σοκ και δέους» στη Sport Day κατέφθασε αμέσως- και ήταν όντως ... πρωτοποριακή: αξίωση να γίνει «οριζόντια» μείωση στις μεικτές αποδοχές κατά 25%! Οι «κλασσικές» σε άλλα ΜΜΕ περικοπές της τάξης του 10% φάνταζαν πλέον ... φιλεργατική παραχώρηση, εν συγκρίσει με όσα γίνονταν στο δικό μας , το πάλαι ποτέ ζηλευτό, «μαγαζί».

Ποια δαμόκλειος σπάθη συνόδευε την εργοδοτική απαίτηση για το «μείον 25%»; Η προειδοποίηση πως σε διαφορετική περίπτωση στο τέλος Ιουνίου - αρχές Ιουλίου θα ακολουθούσε άλλο ένα πακέτο «μαζεμένων» απολύσεων - πάνω από δέκα. Ποιο θα ήταν το «αντάλλαγμα» της αποδοχής του «μείον 25%» εκ μέρους των εργαζόμενων; Η ... απλή ελπίδα πως ίσως αποφευχθούν νέες απολύσεις τουλάχιστον μέχρι το χειμώνα, με δυο «εάν κι εφ' όσον». Πρώτον, εάν και εφ' όσον οι κυκλοφορίες του καλοκαιριού δεν αποδειχθούν κατώτερες των αναμενόμενων. Δεύτερον, εάν κι εφ' όσον η «επανεκκίνηση» του Σεπτεμβρίου δεν γίνει από πολύ χαμηλά επίπεδα. Α, κάτι ακόμη: δόθηκε η διαβεβαίωση πως αν τελικά δεν αποφευχθούν απολύσεις, οι αποζημιώσεις θα υπολογιστούν με βάση το επίπεδο στο οποίο βρίσκονταν οι μισθοί πριν από τη μείωση του (τόσο εξωφρενικού, διάβολε!) 25%.

Ήταν πλέον φανερό ότι η φάκα δεν διέθετε καν πραγματικό τυράκι... Αρχές Ιουνίου οι εργαζόμενοι της εφημερίδας πραγματοποίησαν συνέλευση, η οποία κατέληξε σε ένα συγκεκριμένο «δια ταύτα», έπειτα από πολύωρη συζήτηση εφ' όλης της ύλης- από το αν είναι ή όχι αναγκαίο το (νέο) κακό που μας ζητά η εργοδοσία να υποστούμε, μέχρι τα πολυετή κουσούρια της ΕΣΗΕΑ. Σε μυστική ψηφοφορία και με «σκορ» 40 έναντι 7, η συνέλευση αποφάσισε να αρνηθεί μειώσεις μισθών που θα καταργούσαν τη συλλογική σύμβαση. Πέραν του τι θα έκανε και τι όχι η ΕΣΗΕΑ, ήταν φανερό εκ των προτέρων κάτι: το κατά πόσο θα αποδεικνυόταν κενό ή ... γεμάτο γράμμα αυτό το συλλογικό «δια ταύτα» θα κρινόταν από την επιλογή που θα έκαναν στο ... «στάδιο» των προσωπικών κλήσεων ειδικά οι εργαζόμενοι εκείνοι, οι οποίοι θα «έπεφταν» κάτω από τη σύμβαση, εάν αποδέχονταν τη μείωση του 25%.

Η «εντεκάδα»...

Δεν στερείται σημασίας το γεγονός ότι το «40-7» προέκυψε από μυστική ψηφοφορία, δηλαδή από διαδικασία που αν μη τι άλλο εγγυάται ότι το (απορριπτικό για το «-25%») «σαραντάρι» δεν το συνέθεσε κανένας φόβος προσωπικού στιγματισμού. Το διαμόρφωσε απλώς η στάθμιση των δεδομένων που έκαναν 47 άνθρωποι (άλλος ένας ψήφισε ... άκυρο- μάλλον θέλησε να ξεπεράσει το άγχος για το μέλλον προσφεύγοντας στο χαβαλέ) . Μπορεί άραγε να ισχυριστεί κανείς κάτι ανάλογο για τη συνέχεια; Θα πει κανείς ότι στη διαδικασία του «ενώπιος ενωπίω με την οικονομική διεύθυνση» δεν διαδραμάτισε ρόλο βασικού μοχλού για την αντιστροφή των αριθμών ο φόβος - είτε ο φόβος (μάλλον η πεποίθηση) πως ισχύει το «συμφωνείς ή απολύεσαι, αμέσως ή μετά από λίγο», είτε ο φόβος καθενός πως οι περισσότεροι συνάδελφοί του θα «έκαναν πίσω»; Όποιος θελήσει, ας το ισχυριστεί. Γιατί όχι; Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε ακόμη και το χοντροκομμένο χιούμορ γίνεται ευπρόσδεκτο...

Τελικά, 11 εργαζόμενοι επί συνόλου 83 αρνηθήκαμε τη μείωση. Έξι από τη διόρθωση, τρεις τεχνικοί, ένας «υλατζής» κι ένας αρθρογράφος (ο γράφων). Μακάρι να ήμουν ο μόνος, αλλά πολύ φοβάμαι ότι είμαι απλώς ο πρώτος που απολύεται για λόγους εκδικητικού «παραδειγματισμού». Τα κίνητρα της απόλυσης τα καθιστά προφανή και η ίδια η χρονική στιγμή: έπειτα από την («επιτυχή» κατά τα 72 ογδοηκοστά τρίτα) επιχείρηση περαιτέρω μείωσης του «εργατικού κόστους», προτού καν φανεί ποιο θα είναι καλοκαιρινό peak στις πωλήσεις της Sport Day, 1,5 μήνα πριν από σεπτεμβριανή μεγάλη «ώρα της αλήθειας» για τις κυκλοφορίες, προφανώς καμία απόλυση δεν μπορεί να παραπέμπει σε έκτακτη οικονομική αναγκαιότητα. Εκτός πια αν «μπλόφαρε» για τα καλά η εργοδοσία, όταν εξέφραζε ελπίδες ότι μπορεί να αποφευχθούν νέες απολύσεις, τουλάχιστον για μερικούς μήνες. Σε αυτήν την περίπτωση όμως, ποιο στην ευχή είναι το αντίτιμο της θυσίας του 25% των μισθών;

Φυσικά είμαι βέβαιος πως όταν - στις 28 Ιουνίου- ο Γ. Δήμας μου έλεγε ρητά ότι η άρνηση του «μείον 25%» θα επέσυρε απόλυση, δεν θα αποδεχόταν τον όρο «εκδικητική», εάν τυχόν είχαμε διάθεση για τέτοια «ακαδημαϊκή» συζήτηση. Εικάζω ότι η εργοδοσία ίσως πρότασσε μια νεόκοπη περί «ηθικής» και «δικαιοσύνης» αντίληψη, που όπως διαπιστώνω «γυροφέρνει» εσχάτως στο χώρο του Τύπου. Μια αντίληψη απολύτως συμβατή προς τους εργοδοτικούς κώδικες, η οποία όμως μόνο θλίψη και αηδία προκαλεί όταν αναπαράγεται στις τάξεις εργαζομένων. Μια αντίληψη η οποία, στην πιο ακραία της εκδοχή, θεωρεί την απόλυση εκείνων που απορρίπτουν την χωρίς πάτο μισθολογική καταβαράθρωση (κι όχι μόνο των δικών τους μισθών, φυσικά) και την εξαφάνιση κάθε «κόκκινης γραμμής» περίπου ως ... εκδήλωση εργοδοτικής αλληλεγγύης προς τους υπόλοιπους εργαζόμενους! Δεν ξέρω πόσα ανατριχιαστικά θα ακούσουμε ακόμη. Το βέβαιο είναι ότι οι τερατολογίες αυτού του είδους δεν ηχούν καθόλου παράταιρες σε μία εποχή, κατά την οποία ο ένας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μιλά για τανκς που θα προστατεύσουν τις τράπεζες κι ο άλλος ονειρεύεται «στρατιωτική πειθαρχία» στην πολιτική και κοινωνική ζωή. Δυστυχώς...

Ο επίλογος...

Τα προαναφερθέντα γεγονότα στη Sport Day από το φθινόπωρο μέχρι σήμερα ασφαλώς παρουσιάζουν ομοιότητες και διαφορές με εξελίξεις σε άλλα ΜΜΕ. Για την κρίση στον Τύπο (συνολικά) θα μπορούσαν να γραφούν τόμοι και να γίνουν ατέρμονες συζητήσεις - από τα ποικίλα «τις πταίει», την πτώση των πωλήσεων των εφημερίδων, το Διαδίκτυο και τη συρρίκνωση της διαφημιστικής πίτας, μέχρι την αναγκαία κάθε φορά ανίχνευση μιας διαχωριστικής γραμμής που κατά κανόνα δεν είναι ευδιάκριτη: το όριο ανάμεσα στη σώρευση πραγματικών προβλημάτων και στα εύκολα - συνήθως απατηλά- «δεν υπάρχουν άλλες λύσεις». Τη γραμμή που χωρίζει τον αυθεντικό επιχειρηματικό πονοκέφαλο από την ... ευκαιρία, την οποία συνόψιζε η γνωστή κινηματογραφική φράση του Ορέστη Μακρή (αλλά χωρίς το ερωτηματικό): «Τώρα που βρήκαμε πιπέρι, θα ρίξουμε και στα λάχανα;».

Εξυπακούεται ότι δεν υποτιμώ καθόλου την αγωνία καθενός από εμάς - τους εργαζόμενους στον Τύπο- να παραμείνει σε μια θέση εργασίας πάση θυσία, για έναν μήνα, τρεις, πέντε μήνες - όσο μπορεί, πριν από το αγχώδες «και μετά βλέπουμε». Πώς θα μπορούσα άλλωστε να δείξω τέτοια υποτίμηση την ώρα που «βγαίνω» πάλι για ... εξερεύνηση στην αγορά εργασίας, σε συνθήκες τέτοιας εφιαλτικής κρίσης- καθίζησης, στα πενήντα μου και με ένα παιδί; Ελλοχεύει όμως ένας κίνδυνος: κυνηγώντας το μήνα ή το δίμηνο, να συνυπογράψουμε σταδιακά ένα ολέθριο status για τη εργασία στα ΜΜΕ του εγγύς μέλλοντος. Ποιος ξέρει, σε λίγο ό,τι γράφουμε μπορεί να προορίζεται για ipod και άλλα Μέσα. Μπορεί οι εφημερίδες να αντιπροσωπεύουν μια ... πολυτελή «παρωνυχίδα» στο συνολικό τοπίο των ΜΜΕ. Στο όποιο νέο τοπίο όμως θα υπάρχουν Μέσα, θα υπάρχουν και «μιντιάρχες». Από ποιο σημείο θα αρχίσουμε τη διαπραγμάτευση για την εργασία μας, εάν σήμερα συνυπογράφουμε τη μία μείωση μετά από την άλλη; Ναι, επανήλθα στο θέμα της Sport Day και του 25%, για έναν διπλό επίλογο:

ΠΡΩΤΟΝ: όπως ανακοίνωσε η εφημερίδα στην ΕΣΗΕΑ τον Ιούνιο, το μηνιαίο κόστος εργασίας ανερχόταν σε 248.000 ευρώ. Δοθέντος ότι οι εργαζόμενοι ήταν 83, μια επεξεργασία των σχετικών στοιχείων (με αναγωγή φυσικά στους 14 μήνες καταβολής μισθών) δείχνει πως υπήρχαν περιθώρια εξοικονόμησης πόρων δίχως την επιβολή του «οριζόντιου» 25% που συρρικνώνει μισθούς των 1.000 ευρώ στα 750 και των 1.500 στα 1.125 ευρώ. Υπάρχει εν ολίγοις κάποιο «στρώμα» υψηλότερων ή και πολύ υψηλότερων μισθών.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: ανεξαρτήτως της απόλυσής μου, θεωρώ πολύτιμη εμπειρία τα έξι χρόνια της εργασίας μου στη Sport Day. Θα μου λείψουν πολλοί και πολλά - αλλά τι να κάνουμε;

Καλή μας τύχη - θα την χρειαστούμε όλοι...

http://katalipsiesiea.blogspot.com/2011/07/blog-post_21.html

Οι διοικούντες τον ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος … εύχονται Καλά Χριστούγεννα

2011-12-21T02:15:00.000+02:00

ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ της Ε.Τ.Ε.Ρ

Αθήνα, Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

Οι διοικούντες τον ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος …

εύχονται Καλά Χριστούγεννα

Συναγωνιζόμενοι τον πιο σκληρό εργοδοτικό πυρήνα, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, οι ιδιοκτήτες του ραδιοσταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος καλούν τους εργαζόμενους τεχνικούς, δημοσιογράφους και διοικητικούς υπαλλήλους σε μια μυστήρια σύναξη χωρίς τις συνδικαλιστικές τους Ενώσεις και τους ζητούν να παραιτηθούν, να «αποχωρήσουν» από τις θέσεις τους «οικειοθελώς» και στη συνέχεια να τους προσλάβουν υπό ένα νεφελώδες ιδιοκτησιακό καθεστώς το οποίο θα λειτουργεί το ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος. Και τα νεφελώδη και αντιφατικά δεν σταματούν εδώ, αφού τους δηλώθηκε ότι θα πληρώνονται με το ενιαίο μισθολόγιο όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ θα είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι και ότι θα εργάζονται με αναγνωρισμένη την προϋπηρεσία τους, αλλά με μισθούς …όχι κάτω από 900 ευρώ (ελπίζουμε καθαρά). Τέρμα δηλαδή οι Συμβάσεις Εργασίας, τέρμα τα ωράρια, τέρμα τα συνταξιοδοτικά κεκτημένα σε ό,τι αφορά το ύψος της σύνταξης.

Όμως, σεβαστοί Πατέρες, πώς και υπό ποιο καθεστώς θα λειτουργεί ο νέος ραδιοσταθμός; Ποιος θα είναι ο κάτοχος της ραδιοφωνικής αδείας; Με ποια ΣΣΕ θα πληρώνονται οι εργαζόμενοι; Πως συνέβη, ενώ έχετε έτοιμα τα χαρτάκια της οικειοθελούς αποχώρησης των εργαζομένων να σας διέφυγε να ετοιμάσετε και να δώσετε και τα άλλα της πρόσληψης; Κι ακόμη: πόσοι και ποιοι ραδιοσταθμοί στην Ελληνική επικράτεια έχουν το νόμιμο δικαίωμα να λειτουργούν υπό το καθεστώς που περιγράφετε, δηλαδή με υπαλλήλους με μισθούς Δημοσίου χωρίς να είναι Δημόσιο; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα; Π.χ. τα κρατικά ραδιόφωνα;

Προπάντων όμως η κυριότερη απορία που αβίαστα μας γεννήθηκε είναι αυτή: Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, πέντε μέρες πριν την γέννηση του Θεανθρώπου και λίγο πριν το πέρας της νηστείας για την μεγάλη εορτή θυμηθήκατε τον εξορθολογισμό των οικονομικών του ραδιοσταθμού; Γιατί δεν αφήσατε να κάνουν οι εργαζόμενοι τις εορτές και να το θέσετε μετά;

Μέχρι εδώ προς το παρόν. Αν και όποτε χρειασθεί, με την βοήθεια του Θεού, θα επανέλθουμε. Προς το παρόν, δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση το αυτονόητο: στεκόμαστε πάντα δίπλα στους εργαζόμενους που πρέπει να πληρώνονται με βάση τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας τους.

ektradio@yahoo.com www.ek-eter.blogspot.com

Άκου Μάνα...

2011-12-08T22:22:00.000+02:00

Είμαι καλά …μη νοιάζεσαι.

Πάντως να ξέρεις δουλεύω, αυτό μόνο. Θα πεις είμαι έξω ε, δε βαριέσαι! Είμαι καλά …μη νοιάζεσαι.

Άκου τώρα τι θυμήθηκα… Σαν αύριο ήταν 6 του Δεκέμβρη του Αγίου Νικολάου, πριν 3 χρόνια όταν ένας υπάνθρωπος στο κέντρο της Αθήνας σήκωνε το όπλο του, σημάδευε και πυροβολούσε ένα 15χρονο παλικάρι, τον Αλέξη.

Θυμάσαι τι ζήσαμε τότε. Την εξέγερση μιας αδικημένης γενιάς που θαρρείς και πρόβλεψε τα μελλούμενα, που μες τη φωτιά που σκόρπαγε, έκαιγε ίσως και το δικό της μέλλον.

Τότε ήμουν εκεί, μέρα νύχτα με χιλιάδες άλλους φωνάζαμε για το άδικο, για το φονικό, όχι μόνο για το φονικό, για το έγκλημα, το έγκλημα το διαρκές κατά της κοινωνίας, κατά των νέων, των φτωχών, των αδυνάτων, των μεταναστών…

Λέγαμε ότι ο κόσμος αυτός μας ανήκει, και το πιστεύαμε, ναι το πιστεύαμε, αλλά γαμώτο δεν είχαμε συμμάχους ισχυρούς, παρά λίγους, που κι αυτοί το πλήρωσαν.

Και ξέρεις, θυμάσαι, μας αντιμετώπισαν με βία, με καταστολή, με αγριότητα, όλοι έπεσαν πάνω μας, εκτός από λίγους που το πλήρωσαν.

Τώρα νομίζω ξέρω. Όλο αυτό ήταν μια γενική πρόβα. Για την καταιγίδα που ερχόταν και που θα ξέσπαγε δύο χρόνια αργότερα.

Τότε που ξανασήκωσαν όχι ένα, πολλά όπλα, και σημάδεψαν το φτωχό, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, το συνταξιούχο …τον άνθρωπο.

Μόνο που τα όπλα αυτά δεν τα κρατάνε ανδρείκελα με στολές, αλλά κάτι κουστουμαρισμένοι κύριοι που απαιτούν υποταγή, που δε σκοτώνουν το σώμα σου αλλά την ψυχή σου.

Και ξαναβγήκαμε στους δρόμους και τις πλατείες. Περισσότεροι τώρα και για περισσότερο καιρό. Και πάλι χτυπηθήκαμε. Με μεγαλύτερη αγριότητα, με βαρβαρότητα αυτή τη φορά. Είχαν πάρει τις αποφάσεις τους.

Και η πρόβα του Δεκέμβρη του ‘8 δεν πήγε χαμένη.

Μισή δουλειά, μισή αμοιβή, μισή παιδεία, μισή υγεία …καθόλου ζωή, μόνο επιβίωση κακήν κακώς.

Είμαι καλά… μη νοιάζεσαι…

Και σαν να μπήκε μια κοινωνία ολόκληρη στη μηχανή του χρόνου και να πήγαμε 50 - 60, 100 χρόνια πίσω.

Ρημαγμένες δουλειές, άδειες αγορές, εξαθλίωση, μετανάστευση. Όχι προς την Ελλάδα, αλλά για αλλού. Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία… σαν και του λόγου μου.

Δουλεύω όμως, είμαι καλά …μη νοιάζεσαι.

Και θα γυρίσω, όπως και πολλοί άλλοι, ελπίζω σύντομα.

Γιατί ο κόσμος θα ενωθεί, θα παλέψει, θα νικήσει …θα τους εκδικηθεί.

Περιμένει ένα σήμα, ένα σημάδι, ένα σινιάλο. Θέλει να πιστέψει κάπου, ένα μήνυμα ενότητας και αισιοδοξίας, μια έμπνευση. Θέλει κάποιον να τον τραβήξει απ’ το μανίκι.

Και αυτό σου λέω είναι δουλειά της Αριστεράς.

Πρέπει να το κάνει, ξέρω θα το κάνει, θα το επιχειρήσει. Ας μπει κι αυτή επιτέλους στη μηχανή του χρόνου, μπορεί να συναντήσει το ΕΑΜ. Και το ΕΑΜ για την Αριστερά δεν ήταν πρόβα, ήταν φωτεινή πραγματικότητα. Αξίζει να το ξανατολμήσει.

Είμαι καλύτερα τώρα… μη νοιάζεσαι.

Σε φιλώ

Ένας από εμάς

Τα εργασιακά δικαιώματα της εποχής του μνημονίου

2011-12-07T06:15:00.001+02:00

Η επιβολή των μνημονιακών πολιτικών επέφερε και το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου. Πράγματι, ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της μεταπολίτευσης του 1974, ήταν η αλλαγή των ταξικών συσχετισμών όπως αυτές είχαν παγιωθεί μετά το τέλος του εμφυλίου. Μέχρι το 1974, οι εργαζόμενοι στη χώρα είχαν εξευτελιστικούς μισθούς ενώ τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα είτε ήσαν υποτυπώδη είτε απλά ανύπαρκτα. Οι εργατικοί αγώνες της μεταπολίτευσης είχαν ως αποτέλεσμα αυξήσεις στα μεροκάματα και πρωτόγνωρα δικαιώματα για τον κόσμο της εργασίας. Ασφαλώς, την ίδια περίοδο (χοντρικά, από το 1974-2009) είχαμε επίσης και την ενσωμάτωση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην κομματική και κρατική γραφειοκρατία. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι χάρις στους μεταπολιτευτικούς αγώνες οι εργαζόμενοι εξασφάλισαν, για πρώτη φορά στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους, μεγάλες συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες. Πολλές κυβερνήσεις (τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ) προσπάθησαν να αφαιρέσουν αυτά τα δικαιώματα αλλά δεν τα κατάφεραν –οι μεταπολιτευτικοί ταξικοί συσχετισμοί παρέμεινα στη θέση τους.

Σήμερα για πρώτη φορά αυτοί οι συσχετισμοί ανατρέπονται προς όφελος του κεφαλαίου. Τα μνημόνια λειτουργούν ως οι πολιορκητικοί κριοί για την ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας ενώ παράλληλα ανοίγουν τον δρόμο για την αυταρχικοποίηση της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας». Η ακροδεξιά κυβέρνηση Παπαδήμου αποτελεί το επιστέγασμα της όλης διαδικασίας.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι αξίζει τον κόπο να δείτε τη συνέντευξη με τον Δημήτρη Περπατάρη, Δικηγόρο, εργατολόγο για τις αλλαγές στα εργασιακά δικαιώματα που επέφεραν οι μνημονιακές πολιτικές.

perpataris from www.aformi.gr on Vimeo.

Πηγή: http://www.aformi.gr/2011/12/%cf%84%ce%b1-%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ac-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%bf/

Το νέο ψήφισμα των απεργών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

2011-12-07T05:52:00.000+02:00

Συνάδελφοι εργάτες

Ο βιομήχανος Μάνεσης έδειξε για ακόμα μια φορά το πρόσωπο που έχουν όλοι οι βιομήχανοι. Έκανε άλλες 16 απολύσεις την ώρα που διαδηλώναμε μπροστά στο Υπουργείο, μετά από 32 μέρες απεργίας. Είναι αδίστακτοι αλλά και τρομοκρατημένοι.

Νομίζουν ότι μπορούν να μας φοβίσουν, ότι μπορούν να μας λυγίσουν.

Κύριοι βιομήχανοι, εμείς δεν είμαστε σαν του ανθρώπους σας! Για το χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! 35 μέρες απεργίας είναι μεγάλο σχολείο! Είναι πανεπιστήμιο που δεν έχετε πάει!

Βιομήχανε Μάνεση. Η γενική συνέλευση των χαλυβουργών σου απαντάει!

Άκουσέ το καλά! Είμαστε όλοι απολυμένοι! Πίσω στη δουλειά θα γυρίσουμε όλοι! Σκλάβους δε θα μας κανείς! Έλα εσύ μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ.

Συνάδελφοι εργάτες, εργαζόμενοι

Στην Ελληνική Χαλυβουργία οι βιομήχανοι με την μαύρη κυβέρνησή τους δοκιμάζουν την αντοχή όλης της εργατικής τάξης.

Αν σπάσουμε εμείς, δε θα αφήσουν τίποτα όρθιο! Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους τίποτα δε θα είναι το ίδιο!

Τη δύναμη που μας δίνετε δεν πρόκειται να την προδώσουμε! Δεν κατεβήκαμε σε τέτοιο σκληρό αγώνα για να περάσουμε την ώρα μας! Για να τα διπλώσουμε στις δυσκολίες και τις απειλές. Υπερασπιζόμαστε τη ζωή μας και το ψωμί των παιδιών μας!

Θα γυρίσουμε μόνο αν νικήσουμε! Για αυτό σας θέλουμε στο πλευρό μας, πιο κοντά στον αγώνα.

Σε όλα τα εργοστάσια ετοιμάζονται να κάνουν τα ίδια, σε αρκετά ξεκίνησαν κιόλας: εκ περιτροπής εργασία, διήμερα, τριήμερα, μειώσεις μισθών πάνω από 30%, απολύσεις, απλήρωτοι για μήνες.

Οι βιομήχανοι κλιμακώνουν την επίθεσή τους. Και οι εργάτες θα κάνουμε το ίδιο! Εμείς είμαστε πιο δυνατοί! Και είμαστε ακόμα στην αρχή!

Η γενική συνέλευση των απεργών χαλυβουργών καλεί σε σύσκεψη τη Δευτέρα 5/12/2011 και ώρα 10:30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας: Όλα τα σωματεία του Θριασίου. Εργοστασιακές επιτροπές, επιτροπές αγώνα, λαϊκές επιτροπές, συλλόγους.

Κάθε τίμιο συνδικαλιστή που αντιστέκεται.

Είναι προσκλητήριο αγώνα, να μη λείψει κανείς!

Να οργανώσουμε την απάντησή μας. Να προκηρύξουμε και να οργανώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις:

• 24ωρη Απεργία για όλο το Θριάσιο για την Παρασκευή 9 Δεκέμβρη.

• Μεγάλη συγκέντρωση έξω από την πύλη της Χαλυβουργίας

Να βροντοφωνάξουμε: Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματά μας που κατακτήθηκαν με αίμα. Σκλάβοι για τα κέρδη των βιομηχάνων δε θα γίνουμε!

Συνάδελφοι εργάτες

Μην ακούτε τα ψέματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους, δεν θα δουλεύουν αυτοί με μισθούς πείνας, δε θα βρεθούν αυτοί στην ανεργία! Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους!

Μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση για αγώνα!

Η νίκη των χαλυβουργών, νίκη όλων των εργατών!

Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας.

Ασπρόπυργος 4/12/2011

Ποιον εκπροσωπεί ο κ. Παπαδήμος: την Ελλάδα ή τους δανειστές της;

2011-12-06T21:57:00.004+02:00

ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ

Ο Λουκάς Παπαδήμος ξεκίνησε την καριέρα του στο παράρτημα Βοστώνης της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ. Έγινε μέλος της Τριμερούς Επιτροπής το 1998, όταν ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας. Η Τριμερής είναι μια οργάνωση που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1970 από εκπροσώπους πολυεθνικών από Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Ιαπωνία με σκοπό την προώθηση του δικού τους μοντέλου ‘δημοκρατίας’. Σύμφωνα με αυτό, μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού οφείλουν να είναι πολιτικά απαθή και όλο και περισσότερες λειτουργίες του κράτους πρέπει να περνούν στα χέρια των πολυεθνικών.[1]

Μπορεί κανείς να υποθέσει ότι η συμμετοχή του Παπαδήμου στην Τριμερή τον βοήθησε να αναρριχηθεί στην αντιπροεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Τακτική της Τριμερούς είναι η ανάδειξη μελών της σε υψηλά πόστα κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών. Πρώτη επιτυχία ήταν ο Zbignew Brzezinski που έγινε σύμβουλος του Κάρτερ και ακολούθησαν πολλά μέλη αμερικανικών κυβερνήσεων. Στην Ευρώπη, ο Μάριο Μόντι – σημερινός πρωθυπουργός της Ιταλίας - ήταν μέχρι χθες επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος της Τριμερούς. Πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι πολιτικοί υπήρξαν μέλη της Τριμερούς.

Από το 2009, ως μέτρο ενάντια στην κρίση, η ΕΚΤ δάνειζε τις τράπεζες με ευνοϊκό επιτόκιο 1% ενθαρρύνοντάς τις να δανείζουν τα κράτη. Επί αντιπροεδρίας Παπαδήμου λοιπόν, ενθαρρυνόταν ο δανεισμός της Ελλάδας από ξένες και ελληνικές τράπεζες. Το ‘μαγείρεμα’ των αριθμών του ελληνικού χρέους ξεκίνησε ενόσω ο Παπαδήμος ήταν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, με το περίφημο swap της Goldman Sachs. Συνεχίστηκε ενόσω ήταν αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, με το swap να περνάει στα χέρια της Εθνικής το 2005.

Ο Παπαδήμος έχει λοιπόν ένα αδιαμφισβήτητο μερίδιο ευθύνης τόσο για την υπερχρέωση της Ελλάδας όσο και για τις ευρύτερες ανωμαλίες της ευρωζώνης, στη διακυβέρνηση της οποίας ισχυρότατο ρόλο παίζει η ΕΚΤ. Οι αποφάσεις της τελευταίας τελούν υπό την επιρροή του ‘Σκιώδους Συμβουλίου της ΕΚΤ’, που αποτελείται από ιδιωτικές τράπεζες και συνέρχεται πριν από κάθε επίσημη συνεδρίαση της ΕΚΤ. [2]

O Λουκάς Παπαδήμος παρέμεινε στην αντιπροεδρία της ΕΚΤ μέχρι τις 31 Μαΐου 2010.[3] Όταν λοιπόν, το Μάιο του 2010, υπογράφηκε η πρώτη δανειακή σύμβαση και το πρώτο Μνημόνιο, ο Παπαδήμος ήταν μέλος της Τρόικας. Βρισκόταν δηλαδή στην πλευρά των δανειστών που επέβαλαν όρους στην Ελλάδα.

Το Σεπτέμβριο του 2010, ο Παπαδήμος ανέλαβε σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου ‘για θέματα μακροοικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής και για θέματα τραπεζών και λειτουργίας των αγορών’.[4] Επομένως, ίσως να μην είναι τόσο άμοιρος ευθυνών σχετικά με τον τρόπο που ο πρώην πρωθυπουργός αντιμετώπισε το πρόβλημα του χρέους και διαπραγματεύτηκε με τις τράπεζες.

Ένα ακόμα πρόσωπο κλειδί είναι ο Πέτρος Χριστοδούλου, Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ). Τοποθετήθηκε από τον κ. Παπανδρέου στη θέση αυτή το 2010, αφού είχε περάσει από την Goldman Sachs και τον όμιλο της Εθνικής.

Ο Πέτρος Χριστοδούλου κατέστρωσε το σχέδιο διαπραγμάτευσης [5] για τη συνάντηση – στις 16 Νοεμβρίου 2011 – των ελληνικών αρχών με το International Institute of Finance , το διεθνές τραπεζικό λόμπι που χειρίζεται πολιτικά το ελληνικό χρέος. [6] Το σχέδιο αυτό είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για τις τράπεζες. Γράφει η Ναυτεμπορική:

Έναντι των ομολόγων αξίας 200 δισ. ευρώ, που θα υποστούν εθελοντικό haircut, στους πιστωτές θα δοθούν νέα ομόλογα εγγυημένα, αξίας 70 δισ. ευρώ, και 30 δισ. ευρώ σε μετρητά. Το ποσό που θα καταβληθεί τοις μετρητοίς θα προέλθει από το δάνειο που θα λάβει η Ελλάδα από το μηχανισμό, συνολικού ύψους 130 δισ. ευρώ.’

Από τα 130 δισ., για την εκταμίευση των οποίων πασχίζει ο κύριος Παπαδήμος, τα 30 δισ. θα πάνε κατευθείαν στα ταμεία των τραπεζών – και τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Υπενθυμίζεται ότι στη δευτερογενή αγορά τα ελληνικά ομόλογα πωλούνται περί του 36% της ονομαστικής τους αξίας. Το ελληνικό δημόσιο θα εγγυηθεί για την αξία αυτή και θα δώσει κι άλλο 15% (ή 30 δισ.) μετρητά.

Το International Institute of Finance, με το οποίο διαπραγματεύεται ο κ. Χριστοδούλου, προτείνει προνομιακή μεταχείριση για τις ελληνικές τράπεζες – συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής – με αναχρηματοδότηση του 63% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Θα αντισταθεί άραγε ο κ. Χριστοδούλου σε αυτήν την πρόταση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πρώην εργοδότη του;

Ένας πρώην της Εθνικής σε πόστο κλειδί δεν είναι μάλλον αρκετός για τον κ. Παπαδήμο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήθελε τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Βασίλη Ράπανο να αναλάβει το υπουργείο οικονομικών, ενώ τώρα προσανατολίζεται προς την τοποθέτηση του σε άλλη υπεύθυνη θέση (φήμες μιλούσαν για τη θέση του επικεφαλής του πρωθυπουργικού γραφείου). Σύμφωνα με ‘Τα Νέα’, ο Παπαδήμος περνά συχνά τις διακοπές του στο σπίτι του Ράπανου στην Κω.[7]

O κ. Παπαδήμος από το 1998 συμμετέχει σε μια πολιτική καμπάνια μαζί με εκπροσώπους των σημαντικότερων διεθνώς τραπεζών στα πλαίσια της Τριμερούς Επιτροπής. Ανάμεσα τους είναι τράπεζες με μεγάλη ‘έκθεση’ στο ελληνικό χρέος, όπως η Deutsche Bank, η Commerzbank και η BNP-Paribas.

Αβίαστα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα ποιου τα συμφέροντα θα εξυπηρετήσει ο κ. Παπαδήμος στις διαπραγματεύσεις των επόμενων μηνών. Του ελληνικού λαού από τον οποίο δεν έχει εκλεγεί, ή των ελληνικών και ξένων τραπεζών με τις οποίες διατηρεί πολλαπλές και στενές σχέσεις;

[1] The Crisis of Democracy, 1973: ‘the effective operation of a democratic political system usually requires some measure of apathy and noninvolvement on the part of some individuals and groups.’ http://www.wrijneveld.nl/Boekenplank/BoekenVanAanhangersVanDeNieuweWereldOrde/1975-TC-The-Crisis-of-Democracy.pdf

[2] http://www.handelsblatt.com/politik/konjunktur/nachrichten/shadow-ecb-council/4569636.html

[3] Σύμφωνα με τον ιστότοπο της ΕΚΤ. Κάντε κλικ πάνω στη γραμμή του Παπαδήμου: http://www.ecb.europa.eu/ecb/10ann/bm/html/index.en.html

[4] Banking News 12/09/10 – http://www.bankingnews.gr/bank-insider/item/5815-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B8%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%8D-%CE%BF-%CE%BB-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82

[5] Ναυτεμπορική, 16/11/2011 http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2092166

[6] Εκπρόσωποι του Ιnternational Institute of Finance έλαβαν μέρος στις Συνόδους Κορυφής της Ευρωζώνης τον Ιούλιο και Οκτώβριο 2001 δίπλα στους εκλεγμένους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.

[7] http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4672496

Για 21η μέρα συνεχίζουν το μεγαλειώδη απεργιακό τους αγώνα οι εργάτες της Χαλυβουργίας Ελλάδος στο εργοστάσιο του Ασπροπύργου

2011-11-21T12:07:00.000+02:00

Είναι μια είδηση που κανένα αστικό μέσο δεν μεταδίδει. 400 εργαζόμενοι απεργούν εδώ και 21 μέρες αντιδρώντας στο δίλημμα που τους έθεσε η εργοδοσία 5-ώρο ή απολύσεις και κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, στα πλαίσια της αλληλεγγύης των εργοδοτών, δεν μεταδίδει μια λέξη για τον αγώνα επιβίωσης αυτών των εργαζόμενων. Ο αγώνας τους γίνεται ακόμα πιο σημαντικός, αν σκεφθούμε ότι...

το σωματείο της ίδιας επιχείρησης στο νομό Μαγνησίας (στην ηγεσία του οποίου έχουν εκλεγεί δυνάμεις των ΠΑΣΚΕ & ΔΑΚΕ) όπου λειτουργούν 2 ακόμα εργοστάσια συμφώνησε στην μείωση των ωρών εργασίας σε 5 με αντίστοιχη μείωση μισθού.

Επίσης, η απεργία στη Χαλυβουργία και η φίμωσή της από τα αστικά ΜΜΕ είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς που καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι η ανατροπή θα γίνει αν καταλάβουμε τη Βουλή, αν πετάξουμε μολότοφ και πέτρες στα ΜΑΤ και που γενικότερα καλλιεργούν το κλίμα ότι ο αντίπαλος των εργαζόμενων βρίσκεται στη Βουλή. Αναρωτιόμαστε πόσο αντισυστημικό είναι να πετάξεις μολοτοφ στα ΜΑΤ και πόσο συστημικό είναι να κλείνεις τα εργοστάσια όταν ο εργοδότης απαιτεί να δουλέψεις σαν σκλάβος; Τα αστικά ΜΜΕ γιατί άραγε με κάθε ευκαιρία φιλοξενούν εξεγερμένους νέους οι οποίοι συγκρούονται με τα ΜΑΤ αλλά ποτέ εργαζόμενους που συγκρούονται με τον εργοδότη;

Έχουμε υποχρέωση σαν εργαζόμενοι και σαν ένδειξη ελάχιστης αλληλεγγύης προς αυτούς τους ανθρώπους, που η νίκη τους θα ταράξει τη γαλήνη που νιώθουν οι βιομήχανοι με τα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα που προστίθενται στη φαρέτρα τους, να αναμεταδώσουμε με κάθε τρόπο την είδηση. Να σπάσουμε τη φίμωση που επιβάλλουν τα ΜΜΕ τα οποία λειτουργώντας ως μαφία, εφαρμόζουν ομερτά υπό το φόβο της δημιουργίας κύματος αλληλεγγύης προς τους απεργούς.

Είμαστε υποχρεωμένοι τον αγώνα των εργαζομένων στην χαλυβουργία να τον διαφημίσουμε παντού και με κάθε τρόπο.

http://papagalizw.blogspot.com, μέσω "Νέα Κερατσινίου"

Εκπομπή στον Flash στις 5/11/2011 7 και τέταρτο το απόγευμα. Θαυμάστε δημοσιογραφία και τα παιδιά της ακουστε περίπου στο 4ο λεπτό.

2011-11-20T21:09:00.002+02:00

Aκούστε το απόσπασμα της εκπομπής του Flash, όπου προαναγγέλλεται η ευρεία και καταχρηστική αξιοποίηση της πρακτικής άσκησης φοιτητών, με στόχο νέες απολύσεις εργαζομένων.

2011-11-18T09:19:00.001+02:00

Μεγάλη σε όγκο και παλμό η διαδήλωση για την 38η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Με το σύνθημα "Το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή ήτανε εξέγερση και πάλη ταξική" και άλλα αντιμνημονιακού και αντικυβερνητικού χαρακτήρα να δονούν την ατμόσφαιρα χιλιάδες εργαζόμενοι και φοιτητές πορεύτηκαν μπροστά από την κατασκότεινη Πρεσβεία των ΗΠΑ που την φρουρούσαν τα ματ.

2011-11-17T10:35:00.004+02:00

ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ- ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.

Όλοι οι εργαζόμενοι σήμερα να δώσουμε βροντερό παρόν στην πορεία για το Πολυτεχνείο. Συνεχίζουμε την μάχη μας για τα συνθήματα του τότε που σήμερα συνεχίζουν να είναι επίκαιρα. Όσο καταργούνται οι συμβάσεις εργασίας μας, όσο ξεπουλιέται η Χώρα μας στο ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο, όσο συνεχίζεται η κατοχή, η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ είναι ο μόνος δρόμος.

Άρνηση πληρωμής των χρεών τους.
Δεν πληρώνουμε τα χαράτσια τους.
Οι εργαζόμενοι ούτε δημιούργησαν χρέη, ούτε πληρώνουν, ούτε ξεπουλούν τη πατρίδα τους.

Η συναίνεση είναι μια απάτη.

Όλοι σήμερα στην πορεία γαι το Πολυτεχνείο. Προσυγκέντρωση στα γραφεία της ΕΤΕΡ (Πλατεία Συντάγματος, Σκούφου 10, 3^ος όροφος) στις 12.30.

ESM: Το μεγάλο κόλπο λεηλασίας! (ελληνικοί υπότιτλοι)

2011-11-10T07:30:00.003+02:00

Η επιμονή διάσωσης του Ευρώ και η πάση θυσία να προλάβουν να οργανώσουν το μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ESM) για τη "σωτηρία" των ευρωπαϊκών λαών, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα τεράστιο κόλπο λεηλασίας που στήνεται στις πλάτες όλων μας!
Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ή Ευρωπαϊκός ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ;
Δείτε το αποκαλυπτικό βίντεο!!!

Για ελληνικούς υπότιτλους και ρύθμιση υποτίτλων πατήστε "cc"

Γειά σου Ελλάδα με τους ...πολιτικούς σου

2011-11-04T09:16:00.001+02:00

Δεκαετία του ογδόντα – ενενήντα. ΤοΈμπασυ στο Κολωνάκι παίζει Σταμάτη Γαρδέλη και Στάθη Ψάλτη. Ο Νίκος ο Αναστώ κάθεται στο Ντα Κάποκαι πίνει το δέκατο τρίτο καπουτσίνο, όταν ένα Datsun γεμάτο καρέκλες σταματάστη μέση της πλατείας. Απόμέσα βγαίνει ένας τύπος Σάντα Μπάρμπαρα ( το πολύ Μπραχάμι ), πενηντάρης μεχρυσό ρόλεξ, χρυσό δαχτυλίδι με μαύρη πέτρα, φα- καντόρο στο λαιμό και δυοολόχρυσα δόντια που λάμπουν στο μεσημεριανό ήλιο. Ο Κώστας ο τροχονόμος διορισμένος το 81από τον Δροσογιάννη τον υπουργό αρχίζει να φωνάζει:

-«Που παρκάρεις εδώ ρε φίλε ,απαγορεύεται δε βλέπεις; » και την ώρα που είναι έτοιμος να του ρίξει την κλήση , του πασάρει στη ζούλα μια πεντοχιλιαρικούμπα οτζίψι:

- «Για το καφεδάκι. Και πούσε, γαλονάτομπαλαμό, να μου προσέχεις την κούρσα και το εμπόρευμα νταξ; ».

Και τότε όλο το Κολωνάκι μένει μεανοιχτό το στόμα.

Απ’ τη δεξιά πόρτα του Datsunξεπροβάλλει μια ξανθιά αλφαδιασμένη δίμετρη, με ψηλές μαύρες γόβες , ξώπλατο,ξώβυζο, σχιστό ζαρτιεράτο και δικτυωτό από μέσα, Ααααβάδιστα αββασάνισταφιδίσιο κορμί. Μπροστά της η Πίππα Μίντλετον δεν πιάνει μία.

Ο Νίκος ο Αναστόπουλος αφήνει τονδέκατο όγδοο καπουτσίνο κι αναρωτιέται:

- «Πού το χτύπησε τέτοιο “παιδί” οτζίψι; Να σκίσω τα Βερσάτσε μου».

Να μη μακρηγορώ , μπαίνουν χεράκι –χεράκι σε ένα από τα γνωστά κοσμηματοπωλεία του Κολωνακίου.

-«Τι θα επιθυμούσε ο. κύριος;», ρωτάειμε λίγο Κολωνακιώτικο φλέγμα ο κοσμηματοπώλης .

- «Άκου μπαλαμό μάστορη , τέλω να κάνειένα ντώρο στο κοπέλα.Ενα περιντέραιομαλαματένιο να χει ντιαμαντάκι σπέσιαλ».

-«Ο,τι επιθυμητέ αγαπητέ κύριε »αλλάζει ύφος ο μάστορης μπαλαμόςκι ανοίγει μια κασετίνα:

- «Αυτό πως σας φαίνεται; Η τιμή τουβέβαια είναι γύρω στο 1.500.000 δραχμές…

- «Μα τι λέει, κύριος;», τα παίρνει οΓύφτος. «Είπα τέλω το καλύτερο που έχεις. Πιάσε κάτι άλλο». Μετα πολλά βρίσκουν το επιθυμητό κόσμημα .

- «Αυτό είναι το πιο ακριβό κόσμημα γιατο λαιμό που έχουμε, αγαπητέ μου.
Είναι χειροποίητο απόατόφιο χρυσάφι, με λεπτά ακατέργαστα διαμάντια και
τιμάται στα 30.000.000δραχμές ».

«Σσσσσσσσωραίος », αναφωνεί όλοςικανοποίηση ο Αθίγγανος.

«Φόρα το μωρό μου και πες μου αν σουαρέσει; »

Τρελαίνεται η μικρήτσαπερδονοκωλοσφυρίχτρα καλλονή και συναινεί.

Τότε βγάζει ο Γύφτος μια επιταγή 30 εκατομμυρίωνδραχμών κι άλλη μια 5 εκατομμυρίων δραχμών. Και την αφήνει μπροστά στοντρελαμένο κοσμηματοπώλη.

- «Η δεύτερη επιταγή γιατί; », ρωτάει .

- «Ενα μπουρμπουάρ να πιεις ένακαφεδάκι στην υγειά μου», απαντάει με στιλ ο δικός μας.

-«Κοιτάξτε κύριέ μου, δεν θέλω βέβαιανα σας προσβάλω, αλλά είμαι υποχρεωμένος. να κάνω επιβεβαίωση στην τράπεζα ότιοι επιταγές έχουν αντίκρισμα.Είναι μια τυπικήδιαδικασία……..
Καταλαβαίνετε. Και μιαςκαι σήμερα είναι Σάββατο δεν μπορεί να γίνει αυτό. Αν θέλετε, αφήστε μου τις επιταγές,πάρτε την απόδειξη και να έρθει η κυρία να πάρει το κόσμημα τη Δευτέρα το πρωί.Δώστε μου το τηλέφωνό σαςνα σας ειδοποιήσω ο ίδιος προσωπικά».

-«Κανένα πρόβλημα!» Λέει ο Τζίψι.

-«Κούκλα θα έρθεις νωρίς τη Δευτέρα ναγίνεις πριγκιπέσσα.Δω το μπαλαμό είναιφίνος».

Πάει ο κοσμηματοπώλης τη Δευτέρα τοπρωί στην τράπεζα.Νομίζω στην τράπεζαΚρήτης του Κοσκωτά …

Κι όχι μόνο είναι ακάλυπτη η επιταγή,αλλά δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή.

Παίρνει το Γύφτο τηλέφωνο:

- «Συγγνώμη, κύριε δεν μπορώ να δώσω τοκόσμημα γιατί οι επιταγές είναι ακάλυπτες».

-«Έλα μωρέ , δεν πειράζει κράτα τοκολιέ. !

Και με το συμπάθιο για το ταλαιπωρίακαι χίλια φχαριστώ.

Χάρη σε σένα εγκώ γκάμησα Σάββατοβράδυ.».

Βάλτε τώρα όπου Γύφτος τους Έλληνεςπολιτικούς, όπου κοσμηματοπώλη την Ε.Ε.κι όπου γκόμενα τονΕλληνικό λαό καιθα καταλάβετε την ουσία.

Πηγή: www.olympia.gr

Ακούστε...

2011-11-03T18:39:00.001+02:00

Ανοιχτή Επιστολή στον Κ. Παπούλια, από ένα διαδηλωτή της Θεσσαλονίκης, στις 28 Οκτωβρίου 2011

2011-10-31T03:25:00.001+02:00

Απόψε κ.Παπούλια, εμφανισθήκατε στα ΜΜΕ, έξαλλος και ίσως δακρυσμένος, διότι κάποιοςαπό εμάς σας αποκάλεσε προδότη. Σύμφωνα με τα λεγόμενά σας, αυτόαποτελεί αδικία, διότι έχετε αντιστασιακό παρελθόν (κατά την πρώϊμη εφηβείασας), στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (όπως και ο κ. Παπουτσής και ο κ. Πάγκαλος στηνφοιτητική εποχή τους). Σας γράφω λοιπόν από την πρώτη σειρά τωνσυγκεντρωμένων, για να παρουσιάσω μια καθαρά προσωπική άποψη για εσάς, από τηνπλευρά ενός από τους πολίτες που πέτυχαν σήμερα μια αληθινά εορταστικήπαρέλαση, και όχι τη ματαίωσή της, όπως ισχυρίζονται τα καθεστωτικά ΜΜΕ: Τοτμήμα της παρέλασης που δεν έγινε, ματαιώθηκε από την πολιτική ηγεσία.

Το παρελθόν ενός ανθρώπου, και μάλιστα το εφηβικό., δεν έχει καμμίασημασία, όταν γίνεται άσχετο με το παρόν του. Δικτάτορες (και αξιωματικοίτων Γερμανοτσολιάδων), όπως ο Παπαδόπουλος, τολμούσαν να καυχηθούν για ταμετάλλιά τους ως ενήλικοι στο αλβανικό μέτωπο. Συνεργάτες των ναζί καιδικτάτορες, όπως ο Πάγκαλος, για την ανδρεία τους και τις δημοκρατικέςπεργαμηνές τους, όταν ήταν μεγάλοι άντρες. Ο πληρωμένος από τους Αγγλογάλλουςδολοφόνος του Καποδίστρια το ίδιο, για το αγώνα του κατά των Οθωμανώνκατακτητών. Πάρα πολλοί από τους πρώην φυλακισμένους επί δικτατορίας,πάμπλουτοι και σε σεσηπώτα βαθμό διεφθαρμένοι ανάλογα. Όλοι αυτοίδάκρυσαν επίσης μπροστά στην κατηγορία της προδοσίας, αλλά ιδίως υπό το σοκ τηςαπομυθοποίησης της -συχνά επιδέξια δημιουργημένης- δημόσιας εικόνας τους. Δενθεωρείτε λοιπόν κάπως υπερβολικό, να μας ζητάτε να σας κρίνουμε για την εφηβικήσας δράση και όχι για την τωρινή -και όχι μόνο- παρουσία σας;

Τοχειρότερο όμως είναι πως, κάθε φορά, με αυτό τον απίστευτο τρόπο, με το«ήμασταν κάποτε ήρωες, ποιοι είστε που μας κρίνετε; », κλείστηκε τοστόμα της κριτικής στην Ελλάδα και έτσι χάθηκε το όραμα για το μέλλον μέσα στηνπαρελθοντολογία. Οι αληθινοί ήρωες όμως, αυτοί που παρέλασαν σήμερα μαζί μετο πλήθος, έμειναν πάντα σιωπηλοί. Σιωπηλοί έμειναν οι ήρωες του Πολυτεχνείουπου δεν κολύμπησαν στη ματαιοδοξία και οι αντιστασιακοί που δεν αναμίχθηκαν σταπαιχνίδια της εξουσίας. Καταφρονεμένοι και λησμονημένοι έμειναν οι αγωνιστέςτης Κύπρου του 74 και οι Μακεδονομάχοι . Η ταπεινόφρων σιωπή των αληθινών ηρώων,είναι αυτή που επέτρεψε την όποια κοινωνική πρόοδο: Οι σιωπηλοί, δέχτηκαν τηνκριτική, χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Αντίθετα, οι"κερδισμένοι" των αγώνων, βυθίστηκαν στη διαφθορά ή στην ανοχή τηςκαι διεκδικούσαν το απυρόβλητο επειδή κάποτε υπήρξαν και αυτοί κάπου και κάπωςμάχιμοι.

ΚύριεΠαπούλια, το αγωνιστικό σας φιλότιμο, το οποίο υπήρξε όντως στα ασχημάτιστανιάτα σας πριν απροσμέτρητα χρόνια, ανέχθηκε επί τριάντα πρόσφατα χρόνια, ναυπηρετεί έναν άνθρωπο, τον Α.Παπανδρέου, ο οποίος, την εποχή που οι φίλοι σαςπέθαιναν στο Αλβανικό και την εποχή που οι παππούδες μας κρεμιόταν στηνΓκεστάπο, έκανε διακοπές στην Καλιφόρνια. Ήταν αυτό ή όχι ενδοτισμός ενηλίκουαπό την πλευρά σας;

ΚύριεΠαπούλια, είστε ο άνθρωπος που παρέχει ηθική κάλυψη, στο γιο του λιποτάκτηφίλου σας: Ένα γιο ο οποίος ουδέποτε δέθηκε με τον ελληνικό λαό, και ο οποίοςσυνηγόρησε, με τους ίδιους συμβούλους δικτατόρων που έχει τώρα, υπέρ τηςπαράδοσης της Κύπρου σε "διεθνή εποπτεία" (όπως τώρα παραδόθηκε ηΕλλάδα) μέσω του Σχεδίου Αννάν. Ο ίδιος άνθρωπος, πλαστογράφησε τα στατιστικάστοιχεία της ελληνικής οικονομίας, έβαλε προσχεδιασμένα την Ελλάδα σε καθεστώςομηρείας και συστηματικά επέβαλε, μέσω του ψεύδους και του εκβιασμού της«χρεοκοπίας», την αποδόμηση της ελληνικής Υγείας, Παιδείας. Και της Άμυνας:είναι ημέρα του ΟΧΙ ας μην ξεχνάμε.

Στηδιάρκεια αυτής της περιόδου, δεν είχατε ούτε μια κίνηση συμπόνοιας για τουςδιαδηλωτές που χτυπήθηκαν αλύπητα στο Σύνταγμα, οι οποίοι ζητούσαμε καταρχήναυτό που αρνήθηκε και αρνείται ο προστατευόμενός σας: Υψηλότατη,αναλογική φορολόγηση του πολύ μεγάλου πλούτου, διότι -κυριολεκτικά- πολλώνπεινούν τα παιδιά τους. Για όλους αυτούς, είχατε μόνο λόγια και ευχολόγια, πουθυμίζουν πολύ τα λόγια των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν τίποτε στηνπράξη. Αυτό με ποιόν τρόπο δεν είναι υποκρισία;

Τέλος, οάνθρωπος τον οποίο εσείς στηρίζετε ηθικά όλη αυτή την περίοδο, έχει εκφρασθείμε τα χείριστα λόγια για τον λαό και τη χώρα μας, για να πετύχει το στόχο μιαςειδικής μερίδας του ΔΝΤ: Την εισαγωγή στην Ευρώπη της αμερικανικής οικονομικήςκηδεμονίας και -όπως λέει το καθεστωτικό «Βήμα»- την ηγεσία του τόσοσκοτεινού ΔΝΤ στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό, όπως επιβεβαιώνουν και τααπόρρητα έγγραφα της αμερικανικής πρεσβείας που διέρρευσαν, το είχε ρητάαναφέρει μυστικά την εποχή που κλυδωνιζόταν η οικονομία (Φεβρουάριος09) ενώ (Ιούνιος 09) είχε δημόσια πει το απολύτως αντίθετο.

ΚύριεΠαπούλια, πολύ καιρό πριν από εμάς, ο Μ. Γλέζος, σας γύρισε την πλάτη, δίνονταςτο παράδειγμα σε όλους μας. Απόψε, στη Θεσσαλονίκη, παρέλασαν μόνο όταν φύγατε,πρώτοι οι Σύλλογοι των Μακεδονομάχων, υπό τις επευφημίες όλων των πολιτών,δεξιών και αριστερών. Κατόπιν, ακολούθησαν, με χαμόγελα ευτυχίας, μέσα στιςαγκαλιές των πολιτών, όλοι αυτοί που παρέμειναν απόλυτα πιστοί στα ιδανικάτους: Οι παλιοί και νεότεροι αγωνιστές της Ελλάδας και της κοινωνικήςδικαιοσύνης. Δεν είστε πρόσωπο τραγικό, που άβουλο παρακολουθεί τη μοίρα του.Κάποτε, δίκαια ή άδικά, είχατε το κύρος να μιλήσετε και να απειλήσετε τηναδίστακτη κυβερνητική πολιτική με μια παραίτηση: Δεν το θελήσατε όμωςπραγματικά, διότι θα το είχατε κάνει.

ΚύριεΠαπούλια, στα μάτια των Ελλήνων, είστε πλέον ο προστάτης και ο τροφός τουΠαπανδρέου και όχι της Δημοκρατίας, την οποία κατέλυσε το Μνημόνιο Ι. Δεν σαςζητά κανείς να παραιτηθείτε, διότι οι πιο πολλοί πιστεύουν πως δεν θα τοκάνετε. Θεωρούν ότι είναι πολύ παλιά η σχέση σας με τους Παπανδρέου και μεγάληη σταδιοδρομία υπό την αιγίδα τους, για να φανείτε αγνώμων σε αυτούς. Αντίθετα,είναι ελάχιστη, εδώ και δεκαετίες, η σχέση σας μαζί μας. Μην σαςπαραξενεύει λοιπόν ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ούτε εμείς. Είναι κρίμα, αλλάπλέον έχει γίνει περιφρόνηση.

Για εμάς,Πρόεδρος είναι πλέον ο Μ. Γλέζος, είναι οι παράλυτοι αλλά καθαροί πολεμιστέςτου αλβανικού έπους και οι ιδίως οι άγιοι νεκροί της Κατοχής, που βεβηλώθηκαναπό την άνοδο στην εξουσία δωσιλόγων, όπως τόσοι, και ριψάσπιδων όπως ο Α. Παπανδρέου.Εσείς, είστε απλά, εκτός εάν ξαναβρείτε λίγο θάρρος, και αφού δεν σας αρέσει τοπροδότης, ένας ξένος στον ελληνικό λαό και ειδικά στα νιάτα του, πουανερυθρίαστα τους ζητούν, να γεράσουν χωρίς ελπίδα: Έντιμα σας γράφω, είναιβαθιά οδυνηρό να βλέπεις έναν ηλικιωμένο να δακρύζει. Ελπίζω ειλικρινά, ναγίνουν πράξεις μεταμέλειας. Ως τότε, για εμάς θα είστε ξένος καιαλλότριος, όπως και οι άνθρωπος τον οποίο στηρίζετε.

Δενχρειάζεται λοιπόν η άδεια κανενός, για να μην σας αναγνωρίζουμε. Ούτε εσάς,ούτε μια κυβέρνηση που μόνο χάρη σε απειλές, απάτες και ρουσφέτια, έχει μαζίτης ένα 10-15% του πληθυσμού: Τρεις με τέσσερις φορές λιγότερο από αυτό πουπήρε ο κτηνώδης Πινοσέτ, με τον οποίο δουλέψαν ορισμένοι σύμβουλοί της. Αυτά,επίσης τα γνωρίζετε.

ΓιώργοςΘωμαϊδης

Θεσσαλονίκη,

29 Οκτωβρίου 2011

Πηγή: http://www.fititis.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=4549%3A%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B7%CE%BB%CF%89%CF%84%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B8%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%B1%CE%90%CE%B4%CE%B7&Itemid=179

Η συκοφάντηση των Λαϊκών αγώνων είναι το όπλο κάθε κυβέρνησης που δεν επικοινωνεί με το Λαό

2011-10-30T04:20:00.005+02:00

Στις 19 Οκτωβρίου 2011 όλοι αυτοί ...προσέβαλαν τη Δημοκρατία και το δημοκρατικό αίσθημα των κυβερνώντων...

ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ της Ε.Τ.Ε.Ρ

Αθήνα, Σάββατο 29Οκτωβρίου 2011

Η συκοφάντηση των Λαϊκών αγώνων είναι το όπλο κάθε κυβέρνησης που δενεπικοινωνεί με το Λαό

Γινόμαστε μάρτυρες τις τελευταίεςώρες της κατασυκοφάντησης του αγώνα και της αντίδρασης του Λαού μας από τηνπλευρά των κυβερνώντων. Μιλάνε για εκτροπή και προσβολή του δημοκρατικού τουςαισθήματος. Μιλάνε για επίθεση στους θεσμούς και προσβολή του προσώπου τουπροέδρου της δημοκρατίας. Χρησιμοποιούν ακόμη και χαλκευμένες πληροφορίες γιαεπίθεση του διαμαρτυρόμενου Λαού μας επί δικαίων και αδίκων και πριν αλέκτωρλαλήσει τρεις αυτοδιαψεύδονται. Δεν μας εντυπωσιάζουν όλα αυτά. Ηκατασυκοφάντηση των αγώνων και των διαμαρτυριών του Λαού μας θάναικαθημερινότητα πλέον από τα όργανα του συστήματος. Ενός συστήματος που έχασετην λαϊκή εντολή.

Τα ερωτήματα που αυθόρμηταέρχονται στο νου και τα χείλη μας είναι:

Κύριοι της κυβέρνησης,

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν με ψεύδη και πλήρη αντιστροφή του προγράμματοςβάσει του οποίου εκλεγήκατε συνεχίζετε να κυβερνάτε με μνημόνια, μειώσειςμισθών και συντάξεων, με χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ των εργοδοτών και τωνεχόντων;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν πριν λίγο καιρό αναθεματίζατε το κούρεμα καιτην πτώχευση και μόλις προχθές μετά το κούρεμα μιλούσατε για περιφανή νίκη;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν, ενώ ενταχθήκαμεμε παράτες στην ΕΟΚ δήθεν για ασφάλεια και ανάπτυξη, αντί αυτών οδηγηθήκαμεστην πλήρη αποβιομηχάνιση της Χώρας μας, στη συρρίκνωση κάθε παραγωγικής καικατασκευαστικής δραστηριότητας, στον αφανισμό της αγροτικής παραγωγής και στηνεπικράτηση μιας παρασιτικής οικονομίας που επέτρεψε στους μεσάζοντες και τουςκάθε λογής αεριτζήδες να θησαυρίζουν την ώρα που φτάναμε στο σημείο ναεισάγουμε τα πάντα και να ξεπουλάμε τη γη μας για τουρισμό και φωτοβολταϊκά;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν τα παιδιά μας στα σχολεία δεν έχουν βιβλία καιοι διδάσκοντες αγωνίζονται να επιβιώσουν με μισθούς πείνας;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν η ανεργία φτάνει στα ύψη που όλοι γνωρίζουμεκαι οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας ουσιαστικά γίνονται βορά στην αδηφαγία τηςεργοδοσίας μετατρέποντας την ελληνική κοινωνία σε μια ζούγκλα ανομίας καιασυδοσίας όπου ο ισχυρότερος μπορεί ανενόχλητος να κατασπαράζει τον ασθενέστερο;

Δεν καταλ εται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν δίνετε συντάξεις και μισθούς 400 και 500 ευρώ;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα με την κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν εσείς παίρνετε μισθούς της τάξεως των 70, 80,90, 100, 200, 300 χιλιάδων ευρώ ανά έτος και ζητάτε από ανθρώπους ανέργους,ΑΜΕΑ, συνταξιούχους ή μισθωτούς των 10, 15, 20, 25, 30 και 35 χιλιάδων ευρώ ανάέτος να πληρώσουν το μάρμαρο των δικών σας λανθασμένων οικονομικών καιπολιτικών επιλογών με οθωμανικής λογικής χαράτσια;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν η απλή και ειρηνική διαμαρτυρία εκατοντάδωνχιλιάδων πολιτών πνίγεται στα δακρυγόνα, το αίμα και την βία των δυνάμεων πουμε δικές σας εντολές επιτίθενται στονδιαμαρτυρόμενο Λαό;

Δεν καταλύεται η Δημοκρατία και δεν προσβάλλεταιτο δημοκρατικό σας αίσθημα όταν τα τελευταία είκοσι χρόνια ΟΛΕΣ οι απεργίεςΟΛΩΝ των κλάδων εργαζομένων κηρύσσονται παράνομες στα δικαστήρια;

Όταν απαντήσετε σε όλα αυτάκύριοι κυβερνώντες, τότε θα αρχίσετε να επικοινωνείτε με τον Λαό. Αλλιώςδείχνετε ότι το δημοκρατικό σας αίσθημα είναι λάστιχο που σήμερα το τεντώνετεκαι σε άλλες περιπτώσεις το μαζεύετε. Πριν να κρίνετε, οχυρωμένοι πίσω από ταπρονόμιά σας και καλά φρουρούμενοι, τον Λαό που αντιδρά στην μεθοδευόμενη εξόντωσή του στο όνομα μιαςσχεδόν μεταφυσικά νεφελώδους σωτηρίας, σκεφτείτε τι κάνει το Λαό να είναιαγριεμένος και έτοιμος. Μόνο βιαστείτε…

ektradio@yahoo.com www.ek-eter.blogspot.com

Λέμε και καμιά μαλ..ια έτσι για να περνά η ώρα...

2011-10-30T04:07:00.001+02:00

Λέμε και καμιά μαλ..ια έτσι για να περνά η ώρα...

Το βίντεο είναι κάτι παραπάνω απόαποκαλυπτικό: Μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση (ΝΕΤ) τον Μάιο του 2011, ο νυνυπουργός Περιβάλλοντος χαρακτήρισε ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ για τη χώρα και μάλιστα χωρίςόφελος, το ενδεχόμενο για μια αναδιάρθρωση ή αλλιώς για ένα «κούρεμα» τουελληνικού χρέους και μάλιστα κατά 50%!

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου εξηγούσε εκείνη τη μέρα στους δημοσιογράφους πως, σε μιατέτοια περίπτωση, η Ελλάδα θα έμενε εκτός αγορών για 10-15 χρόνια, θααπομειωνόταν η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων και θα προκαλούντανπροβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και κατ’ επέκταση στην πραγματική οικονομία!

Εννοούσε δηλαδή ο κυβερνητικός υπουργός, με λίγα λόγια και... σταράτα, ότι μιααπόφαση όπως αυτή που ελήφθη μόλις τρεις μέρες πριν, κατά τη Σύνοδο Κορυφής τηςΕΕ της 26ης Οκτωβρίου 2011, δεν θα οδηγούσε την Ελλάδα παρά μόνο στηνκαταστροφή και επ' ουδενί δεν θα την έσωζε, διότι απλούστατα, το ένα"κούρεμα" θα έφερνε το άλλο κ.ο.κ.!!! Αυτό δηλαδή που ανέφερε και ηαπόρρητη έκθεση της γερμανικής Καγκελαρίας προς τους Γερμανούς βουλευτές, πουδημοσίευσε το defencenet.gr στις 25/10, την προηγουμένη της Συνόδου, με τίτλο"Έκθεση-βόμβα Μέρκελ για την Ελλάδα".

Πηγή: ksipnistere.blogspot.com

Ξεχείλισε από οργή ο Λαός. Η αντίδρασή του ασυγκράτητο ποτάμι.

2011-10-29T05:32:00.000+03:00

Ματαιώθηκε η στρατιωτικήπαρέλαση στη Θεσσαλονίκη

Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ - ΤΟΧΡΟΝΙΚΟ / Πρωινό ΑΝΤ1 28/10/2011

Ματαίωση της στρατιωτικήςπαρέλασης

Παρέλαση στη Θεσσαλονίκη(28/10/11) - 1

Αποδοκιμασία Όθωνα Άγ.Νικόλαος 28-10-11

Αποδοκιμασία ΚαστρινάκηΑγ. Νικόλαος 28-10-11

Radiolasithi gr Επεισόδιαστην συγκέντρωση στον Άγιο Νικόλαο

Ακρόπολις ΟΧΙ διαμαρτυρία διανοούμενωνκαλλιτεχνών

Αποδοκιμασίες στο Σύνταγμα

ΓΙΟΥΧΑΪΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣΤΗΣ ΆΡΤΑΣ - ΠΑΡΕΛΑΣΗ 28/10/2011

Επεισόδια στη Βέροια (Ματαιώθηκεη παρέλαση)

καθηγητές παρέλασηΓιάννενα

Ηράκλειο Κρήτης: Αυγά στηνπαρέλαση κατά Βουλευτών

Ηράκλειο Κρήτης: Πολίτες

Παρέλαση 28ης Οκτωβρίου2011 στο Ηράκλειο Κρήτης

Cretalive

Αντιδράσεις πολιτών στηνπαρέλαση της Ιεράπετρας

ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ

Καβάλα : Επεισόδια στη Παρέλαση

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ28^ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. ΚΑΛΑΜΑΤΑ (2011)

28 Οκτωβρίου Καρδίτσα

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗΤΗΣ 28^ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ. ΚΕΡΚΥΡΑ (2011)

Φυγάδευση ΣτέφανουΚομνηνού, Κέρκυρα 28/10/11

ΚΟΖΑΝΗ 28^η Οκτωβρίου,παρέλαση: Αποδοκιμασίες και μπουκάλια στους επίσημους

ΚΟΖΑΝΗ 28^η Οκτωβρίου,παρέλαση: Μαθητές γυρνάνε αλλού την ώρα που περνά μπροστά από τους επισήμους

Κορυδαλλός αποδοκιμάζουνΔιαμαντίδη και Νιώτη

Διαμαρτυρίες εργαζομένωνστην παρέλαση 28^ης Οκτωβρίου. Κως

LamiaReport.gr-Επεισόδιαστην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Λαμία

ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΈΝΑΡΞΗ ΠΑΡΈΛΑΣΗΣ28^ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

28 Οκτώβρη 2011 - Παρέλασηστο Ναύπλιο

ΠΑΡΕΛΑΣΗ 28/10/2011 Νίκαια.

Ξανθή: Μαθητές βγαίνουν απότην παρέλαση (28/10/11)

Μαθητές βγαίνουν από τηνπαρέλαση Ξάνθη 28/10/2011

patrastimes.gr - ΠάτραΠαρέλαση επεισόδια 1

ΠΑΤΡΑ Επεισόδια 28Οκτώβριου στην παρέλαση

Πατρα 28-10-11 ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Πατρα 28-10-11 ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ 2

ilialive.gr - Επεισόδιαστην παρέλαση του Πύργου

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΣΤΗΝΠΑΡΕΛΑΣΗ

παρέλαση Πύργος 28-10-11

ΡΕΘΥΜΝΟ ΠΑΡΕΛΑΣΗ-ΠΟΡΕΙΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΣΑΜΟΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗ

Αποδοκιμασίες επισήμωνΣέρρες 28/10/11

ΣΗΤΕΙΑ: Αποδοκιμασίες καιστην μαθητική παρέλαση

Διαμαρτυρίες και γιουχαΐσματαστην Τρίπολη

Χανιά - Παρέλαση 28ηΟκτωβρίου 2011

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗΤΗΣ 28ης ΣΤΗ ΧΙΟ

Παρέλαση Θεσσαλονίκης 28ης Οκτωβρίου 2011

Η κυβέρνηση ματαίωσε την παρέλαση και όχι ο Λαός. Ο Λαός έπαψε τους δοσιλόγους όχι το Στρατό και τους Μαθητές που θα έκαναν παρέλαση

Ο Μ. Γλέζος για την 28η Οκτώβριου του 2011 στον ANT1

Παρέλαση στο Ναύπλιο με επεισόδια και αυγά

28 Οκτωβρίου 2011 Ματ και κάγκελα μπροστά από τους θεατές

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Νέα Ερυθραία, 28 Οκτωβρίου 2011

ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΒΟΥΛΗ 19/10/2011 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

2011-10-27T04:17:00.001+03:00

ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΒΟΥΛΗ 19/10/2011 ΔΕΙΤΕ ΤΟ

2011-10-27T01:52:00.000+03:00

Επειδή η ελλιπής γνώση οδηγεί σε στρεβλές αποφάσεις δες μονος σου και κρίνε 20 Οκτωβρίου 2011. Γιατί άραγε;

2011-10-24T00:36:00.000+03:00

Προβατοκάτσια

2011-10-20T18:38:00.006+03:00

Σήμερα η κυβέρνηση έδειξε πόσο πιστεύει στη δημοκρατία και στη λαϊκή εντολή. Έπνιξε στα δακρυγόνα τη μεγάλη ειρηνική διαδήλωση των εργατών, που αυτόνομοι και ανεξάρτητοι όρθωσαν το ανάστημάτους απέναντι στους πουλημένους εθνοπατέρες και στους νταβατζήδες του κινήματος, παλιούς και νέους. Για άλλη μια φορά η τεράστια λαοθάλασσα της σημερινής διαδήλωσης έδειξε το δρόμο της φυγής προς την κυβέρνηση. Αυτοί όμως απτόητοι συνεχίζουν. Ο αγώνας συνεχίζεται. Δεν θα περάσουν.

ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ 20.00 τα μέλη της ΕΤΕΡ στους δρόμους. Εδώ, μαζί με τους καθηγητές φροντιστηρίων μπροστά από το κοινοβούλιο σε πορεία που κατέληξε στα γραφεία.

2011-10-20T09:52:00.001+03:00

Πάνω από μισό εκατομμύριο κόσμου έδωσε το παρόν στηνπορεία της 19ης Οκτωβρίου σήμερα η συνέχεια για να μπει τερμα στην κυβέρνηση του μνημονίου. Για να σταματήσει η επί\θεση στα δικαιώματα των εργαζομένων από κυβέρνηση και εργοδότες.

ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ Ε.Τ.Ε.Ρ στις 10.30πμ. (Μητροπόλεως και Φιλελλήνων).

2011-10-18T21:33:00.006+03:00

Με την μεγαλύτερη συγκέντρωση εργαζομένων στα ΜΜΕ εξέφρασαν σήμερα το μεσημέρι οι εργαζόμενοι σε αυτά την αντίθεσή τους και την ανυπακοή στην κυβέρνηση της τρόϊκας και των τραπεζιτών. Με συνθήματα παλμό και οργάνωση διατράνωσαν την θέλησή τους για άμεση κλιμάκωση και πραγματική ανατροπή της κυβέρνησης. Η ουσιαστική κατάργηση των ΣΣΕ, η κοινωνία της ζούγκλας και των 3/5 που προσπαθεί να επιβάλλει η νεοταξίτικη κυβέρνηση και τα φερέφωνά της σήμερα βρήκαν το δάσκαλό τους.

Αύριο και μεθαύριο έχουμε συνέχεια στην πανεργατική απεργία την πορεία και την συγκέντρωση έξω από τη Βουλή.

Όλοι αύριο Τετάρτη 19 Οκτωβρίου στις 10.30 στην Πατησίων μπροστά από το Μουσείο, στην πανεργατική συγκέντρωση και πορεία πυκνώνοντας τις γραμμές του μπλοκ της ΕΤΕΡ.
Όλοι την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου στις 10.30 στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Φιλελλήνων στην Πλατεία Συντάγματος.

Για να τελειώνουμε επιτέλους με την κυβέρνηση των τραπεζιτών και των εργοδοτών.

2011-10-16T09:25:00.002+03:00

Την Τρίτη 18 Οκτωβρίου ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ για 24 ώρες από τις 6.00 το πρωί και συμμετέχουμε στην συγκέντρωση που θα γίνει την ίδια μέρα στις 11.00 κάτω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20).

Την Τετάρτη 19 Οκτωβρίου στις 10.30 συγκεντρωνόμαστε στην Πατησίων μπροστά από το Μουσείο και συμμετέχουμε στην πανεργατική συγκέντρωση και πορεία πυκνώνοντας τις γραμμές του μπλοκ της ΕΤΕΡ.

Την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου στις 10.30 συγκεντρωνόμαστε στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Φιλελλήνων στην Πλατεία Συντάγματος.

Για να καταργήσουμε αυτούς που προσπαθούν να καταργήσουν τη ζωή μας.

Για να μην περάσει η αποσάθρωση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας που επιχειρούν κυβέρνηση και εργοδοσία.

Ενωτική Κίνηση της ΕΤΕΡ

2011-09-30T11:22:00.000+03:00

2011-09-26T20:16:00.003+03:00

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ-ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ (ΠΟ.Σ.Π.Ε.Ρ.Τ)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αγία Παρασκευή, 26/9/2011

Με την πρωινή του δήλωσή «Με εντολή πρωθυπουργού…», ο κ. Μόσιαλος έκανε φανερή την απροκάλυπτη κυβερνητική παρέμβαση στην ΕΡΤ, με την οποία ο Πρόεδρος και ο Διευθύνων Σύμβουλος, παρ’ όλες τις αντίθετες υποσχέσεις τους, «συμμορφώθηκαν προς τις υποδείξεις» και δεν μετέδωσαν τη δήλωση των φοιτητών στο τηλεοπτικό δελτίο των 12, χθες το βράδυ, παρόλο που είχε προαναγγελθεί.

Η Διοίκηση της ΕΡΤ φανερά φιμώθηκε και σύρθηκε στις κυβερνητικές αξιώσεις, συμβάλλοντας με τον τρόπο της, στην απαξίωση της ΕΡΤ και ρίχνοντας νερό στο μύλο του υπουργού, που θορυβημένος από τα γκάλοπ για την ΕΡΤ -όπου το 75% των πολιτών θεωρεί ότι είναι αξιόπιστη και δεν θέλει να κλείσει- βρήκε τον τρόπο να την πλήξει.

Ο κ. Μόσιαλος αναιρεί τα ιδεολογήματά του περί δημόσιας (και όχι κυβερνητικής) κρατικής τηλεόρασης και επιβεβαιώνει, μη τηρώντας ούτε τα προσχήματα, ότι ο αποκλειστικός του σκοπός είναι να εκμηδενίσει την ΕΡΤ ως κανάλι πολυφωνίας και να την κάνει παράρτημα της κυβερνητικής πολιτικής.

Εμείς, ως εργαζόμενοι, δε θα αφήσουμε η ΕΡΤ να χάσει τον πραγματικό δημόσιο χαρακτήρα της.

Πιστεύουμε ότι τέτοιες πρακτικές κυβερνητικής παρέμβασης, δεν μπορούν να υφίστανται, κυρίως μετά τις δεσμεύσεις περί ανεξάρτητης και δημόσιας τηλεόρασης, του υπουργού και κυβερνητικού εκπροσώπου. Του ανθρώπου δηλαδή που διόρισαν για να κομματιάσει όχι μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον του δημόσιου φορέα. Του μόνου που μπορεί πραγματικά με τους ανθρώπους του, να αντισταθεί πλουραλιστικά, πολιτισμικά και πολιτιστικά, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Για την ΠΟΣΠΕΡΤ

Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

Παναγιώτης Καλφαγιάννης Τάσος Αβράτογλου

2011-09-26T09:46:00.001+03:00

Κατάληψη στη ΝΕΤ από φοιτητές 25/09/11 - Δηλώσεις Φοιτητών

2011-09-19T12:11:00.002+03:00

Πάνω από όλα σταθερότητα απόψεων και προγραμματισμός....

έναν-δύο μήνες αργότερα:

2011-09-07T07:55:00.000+03:00

Καθένας έχει την ζωή που πρέπει και το θάνατο που του αξίζει...

δες το μέχρι το τέλος